Εργατική Πρωτομαγιά.

ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΟΥ ΕΟΡΤΑΣΜΟΥ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΣ
Η Εργατική Πρωτομαγιά γιορτάστηκε για πρώτη φορά στην Ελλάδα το 1893 (την Κυριακή 2 Μαίου 1893) στο Παναθηναϊκό Στάδιο. Διοργανωτής της ήταν ο Σταύρος Καλλέργης.
Τα αιτήματα της συγκέντρωσης, που διατυπώθηκαν στο ψήφισμα, ήταν τα εξής :
1. Την Κυριακήν καθ΄όλην την ημέραν να κλείουν τα καταστήματα.
2. Να περιορισθή η εργασία των εργατών εις οκτώ ώρας από δώδεκα και πλέον που εργάζονται.
3. Οι εν ενεργεία παθόντες εργάται να συντρέχωνται υπο του κράτους και των συναδέλφων των.

(Τα παραπάνω, από την σελίδα της ΓΣΕΕ)
Πιστεύω, ότι ένα από τα κυρίαρχα αιτήματα των εργαζομένων θα πρέπει να είναι η συνταγματική κατοχύρωση της κυριακής αργίας. Η κυριακή αργία, φαίνεται σήμερα αυτονόητη, αλλά δυστυχώς, προβλέπεται ανατροπή αυτού του αυτονόητου. Εξ΄άλλου παρατηρήστε την ιεράρχιση των αιτημάτων κατά την πρωτομαγιά του 1893, και θα δείτε ότι το αίτημα αυτό ήταν πρώτο-πρώτο. Για να σκεφτούμε λίγο, σε μιά οικογένεια, άλλος να κάνει "'αργία" την τρίτη και άλλος την πέμπτη. Φοβερές οικογένειες θα έχουμε, χάριν του "νόμου της αγοράς". Από την άλλη δεν μπορώ να μην αναφερθώ στα ωράρια της αγοράς που καθορίζουν οι εμπορικοί σύλλογοι, ερήμην των εργαζομένων. Κάποτε όμως ,τα ωράρια αυτά τ τα καθόριζαν οι νομαρχίες, λαμβάνοντας υπ' όψιν τους τόσο τους εργαζόμενους, όσο και τους αυτοαπασχολούμενους μικροεπαγγελματίες. Και καλά έκανε, γιατί έτσι το Κράτος (βλέπετε τότε οι νομαρχίες δεν ήταν "αυτοδιοικήσεις") προέβαλλε το ρυθμιστικό του ρόλο στις σχέσεις μεταξύ εργαζομένων και εργοδοτών. Σήμερα, όπως είπαμε, τα ωράρια της αγοράς, οι εργαζόμενοι και οι οικογένειες τους, υπόκεινται στίς αποφάσεις των "εμπορικών συλλόγων" Να λοιπόν που στό θέμα αυτό, το κράτος αποσύρθηκε, Γιατί όμως; Ποιός θα σταθεί δίπλα στους εργαζόμενους; Και γενικότερα, ποιός θα πεί στα super-market, ότι δεν μπορεί εργαζόμενες γυναίκες, οι πιό πολλές μανάδες με μικρά παιδιά, να δουλεύουν παραμονές μεγάλων εορτών μέχρι αργά το βράδυ; Ποιός θα προστατεύσει το μεροκάματο του βιομηχανικού εργάτη, από την παράνομη απασχόληση, γιατί με την παράνομη απασχόληση αυτό το, ήδη μικρό μεροκάματο, θα γίνει ακόμη πιό μικρό; Γιατί επιτέλους σ΄αυτήν την χώρα να υπάρχουν γαλαζοαίματοι εργαζόμενοι με μόνιμο το αγαθό της εργασίας, δηλαδή του μισθού, δηλαδή των δώρων, δηλαδή των επιδομάτων, δηλαδή των εφ΄άπαξ, δηλαδή των τριημέρων, των τετραημέρων, δηλαδή...δηλαδή...δηλάδή..., και από την άλλη να υπάρχουν οι πληβείοι εργαζόμενοι, χωρίς νάχουν κατοχυρωμένο τίποτε από τα παραπάνω "δηλαδή";;
Ατέλειωτες κουβέντες για το ετοιμόροπο ΙΚΑ. Κι΄ όμως, χιλιάδες μικροεπαγγελματίες, χιλιάδες αγρότες είχαν ή έχουν, μόνιμα ή περιστασιακά στην δούλεψη τους, ανασφάλιστους εργάτες. Μεγάλες οι ευθύνες τους. Οπως όμως και των ίδιων των εργατών που πρώτοι αυτοί με τον πιό έντονο τρόπο έπρεπε να σταθούν απέναντι στό φαινόμενο αυτό, που βέβαια έπαψε νάναι φαινόμενο και έγινε καθεστώς.
Σκέφτομαι καμμιά φορά τους ψευτο-πολιτικούς μας, που ενώ δεν χάνουν ευκαιρία γα να βγάζουν φιλεργατικές κορώνες στίς τηλεοράσεις, χωρίς ντροπή δέχονται delivery-προιόντα, που τα φέρνουν ανασφάλιστα παιδιά, με το ιδιόκτητο μηχανάκι τους οδηγώντας σε βροχή και κρύο.
Τι να πούμε παραπάνω;;

Πανόραμα Ταινιών Αναγούλας.

Το φεστιβάλ των Βαλλιανατικών ταινιών, η το Πανόραμα των Ταινιών Αναγούλας, διοργανώνεται στην Θεσσαλονίκη, με την οικονομική συνδρομή του Δημοσίου. Δηλαδή ολονὠν μας. Θάθελα να ξέρω, αν το Κέντρο Κινηματογράφου μέσω του οποίου γίνεται η επιχορήγηση, εποπτεύεται από το υπουργείο πολιτισμού, και εάν ναι ας μας πεί ό υπουργός για τον πολιτισμό στην Ελλάδα, κ. Σαμαράς, εγκρίνει τέτοια κονδύλια! Θάθελα επίσης να ξέρω, αν οι θεσμικοί παράγοντες της πόλης και του νομού, δήμαρχοι, νομάρχες, βουλευτές, υπουργός Μακεδονίας-Θράκης, κλπ κλπ, οι κατά κανόνα λαλίστατοι, παρακολουθήσουν μαζί με τα παιδιά τους τις Βαλλιανοταινίες. Θάθελα να το ξέρω. Σταματάω όμως εδώ, γιατί αναγουλιάζω επικίνδυνα.
Δείτε επίσης σχετικές αναρτήσεις στο koukfamily και στό egersis

Οι Ομηροι των Σκοπίων

Το 2008 κυκλοφόρησε απότην Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών (εδρεύει στην Θεσσαλονίκη), μιά μονογραφία με τίτλο "ΟΙ ΟΜΗΡΟΙ ΤΩΝ ΣΚΟΠΙΩΝ". Η μονογραφία βασίζεται σε αρχειακό υλικό της κεντρικής κυβέρνησης της Γιουγκοσλαβίας, της τοπικής κυβέρνησης των Σκοπίων αλλά και της Βουλγαρίας, και πραγματεύεται κυρίως την σύνθεση των προσφύγων, τις προσπάθειες κάποιων εξ' αυτών να επιστρέψουν, όπως και θέματα περιουσιών τους.
Παραθέτω ένα τμήμα από τον πρόλογο, που υπογράφει ο πρόεδρος της εταιρείας, κ. Ν. Μέρζος.
" Κατά τον κρίσιμο ιστορικό χρόνο 1944-1967, (...), οι ονομαζόμενοι <Αιγιάτες Μακεδόνες>, δεν αποτελούσαν καμία συμπαγή πληθυσμιακή ομάδα ούτε είχαν όλοι την ίδια εθνική ταυτότητα που σταδιακά, αργότερα προσέλαβαν ή, σε αρκετούς, άλλοι τους επέβαλλαν, Στό τότε ομόσπονδο κομμουνιστικό κράτος των Σκοπίων συναθροίστηκαν τελικά Ελληνες υπήκοοι και μικρά παιδιά. Είναι αδρομερώς οι εξής:
1. Φυγόδικοι δοσίλογοι συνεργάτες των Βουλγάρων και Γερμανών κατακτητών κατά την Κατοχή στην Ελληνική Μακεδονία.
2. Σλαβομακεδόνες φυγόστρατοι του ΕΛΑΣ το 1944 και του ΔΣΕ το 1948, που, μετά την διαφωνία τους ε την ηγεσία του ΚΚΕ, εγκατέλειψαν τον ένοπλο αγώνα και κατέφυγαν στο κράτος των Σκοπίων όπου, μαζί με επιχώριους οψίμους Παρτιζάνους, συγκρότησαν τις δύο Ταξιαρχίες Κρούσης της Ταξιαρχίας του Αιγαίου.
3. Σλαβομακεδόνες της πολιτικής και στρατιωτικής οργάνωσης ΝΟΦ, έως το 1943 ΣΝΟΦ, άνδρες και γυναίκες, που αποτελούσαν οργανικό αυτόνομο τμήμα του ΔΣΕ και πολέμησαν στις γραμμές του μέχρι την οριστική ήττα το 1949. Μερικοί απ΄ αυτούς, κάτοικοι ακριτικών χωριών συναποκόμισαν και τα μικρά παιδιά τους.
4. Μαχητές του ΔΣΕ, άνδρες και γυναίκες, προερχόμενοι από την ελληνική Μακεδονία, αλλά και από άλλες περιφέρειες της Ελλάδος, μετά την ήττα το 1949.
5. Μικρά παιδιά, χωρίς γονείς αρχικά, που μετήχθησαν στα όμορα κομμουνιστικά Κράτη .
Είναι το <παιδομάζωμα> της μιάς πλευράς του Εμφυλίου, και το <παιδοφύλαγμα> της άλλης."

Τήν μονογραφία την ανεβάσαμε στο κανάλι μας στο stribd (δείτε εδώ) απ ' ὀπου μπορείτε να την διαβάσετε ή και να την κατεβάσετε.

Ο κυρ-Μανώλης ο ψάλτης

Ο κυρ-Μανώλης ο ψάλτης, έψαλλε στον Αγιο Χαράλαμπο το τελευταία 19 χρόνια., αλλά ψάλτης πρέπει να ήτανε για άλλα 30, στο σύνολο δηλαδή 50 χρόνια. Είχε μια φωνή βαριά, με μεταλλικό χρώμα., που την άνοιγε και την βάθαινε εκεί που έπρεπε, όντας γνώστης της βυζαντινής μουσικής. Δεν έψελνε γρήγορα, ούτε και αργά, Δεν επιδείκνυε την φωνή του. Δεν την ανέβαζε υπέρμετρα ψηλά, και έτσι δεν έκανε φάλτσα. Εψελνε έτσι όπως έπρεπε να ψέλνει. Με σεβασμό στα ψαλτικά. Εξ΄ άλλου ήτανε και ένας σεμνός άνθρωπος. Αθόρυβος. Τελείωναν οι ακολουθίες, έπαιρνε αντίδωρο, αν ήταν θεία λειτουργία, έβγαζε το ράσο του, φορούσε το καπέλλο του, το πάντα αντίστοιχο για την εποχή, πιανότανε αγκαζέ με την σύζυγο του, και έφευγαν σιγά-σιγά για το σπιτικό τους.
Την Μεγάλη Πέμπτη, ύστερα από μια σύντομη ασθένεια, ο κυρ-Μανώλης ο ψάλτης, στα 80 του χρόνια, πλήρης ημερών εγκατέλειψε για πάντα το δεξί ψαλτήρι, αποχωρώντας από τον κόσμο.
Η κηδεία του, έγινε την Μεγάλη Παρασκευή στην εκκλησία του Ευαγγελισμού και την διάβασε ο μητροπολίτης Νεαπόλεως, σεβασμιώτατος Βαρνάβας,. Πρώτη φορά παραβρέθηκα σε κάτι παρόμοιο.
Μπροστά στην Ωραία Πύλη o Επιτάφιος, και μπροστά από τον Επιτάφιο, η σορός του κυρ-Μανώλη. Οι πιστοί που περίμεναν να προσκυνήσουν τον Επιτάφιο, παρίσταντο και στην κηδεία του του, και αυτό φάνηκε, όταν με το “δι΄ ευχών…΅ της εξόδιας ακολουθίας, έκαναν τον σταυρό τους και αυτοί οι προσκυνητές του Επιταφίου , και όχι μόνο οι άνθρωποι που παραβρέθηκαν για να τιμήσουν τον εκλειπόντα.
Ο δεσπότης αφού αναφέρθηκε στην ψαλτική ικανότητα του κυρ-Μανώλη, μέσα σε συγκίνηση είπε στον κόσμο, ότι ο κυρ-Μανώλης έφυγε την συγκεκριμμένη ημέρα, γιατί θέλησε ο Κύριος κατά την κάθοδο του στον άδη, να τον έχει κοντά του για να ισοκρατεί. Γι΄αυτό επίσης έχουμε και τις δύο κηδείες, Τον Επιτάφιο Του Κυρίου, και του κυρ-Μανώλη.
Η χήρα του, τον αποχαιρέτησε σεμνά , με χριστιανική αξιοπρέπεια, φιλώντας το φέρετρο του και λέγοντας μόνον, ¨καλό παράδεισο Μανώλη΅
Εμμανουήλ του ιεροψάλτου, αιωνία η μνήμη.

Αγιος Γεώργιος. Ο προστάτης του Στρατού μας.

Ο Αγιος Γεώργιος ως Προστάτης των Στρατιωτών. Δείτε την σχετική αφιέρωση, στην σελίδα του Γενικού Επιτελείου Στρατού.
Γιά τον βίο τού Αγίου, δείτε την ανάρτηση από το koukfamily.
Ακούστε επίσης ένα Κρητικό παραδοσιακό τραγούδι για τοον Αη-Γιώργη.
Δείτε επίσης την Ι.Μ Αγίου Γεωργίου στην Πριγκηπόνησο.

Οταν θέλησες να φύγεις...

Οταν θέλησες να φύγεις,
δεν μίλησες, δεν είπες τίποτε.

Το βλέμμα σου μόνο,

έδειξε το τέλος του δρόμου.

Οταν θέλησες να φύγεις,

δεν μίλησα,δεν είπα τίποτε.

Το δάκρυ μου μόνο,
έδειξε την αρχή του πόνου

Τι εννοεί ο ποιητής;

Τι εννοεί ο ποιητής με τον σχεδιασμό αυτού του κτηρίου; Μάλλον, τι σημαίνει κίτς. Ας είναι. Το τσούξιμο στα μάτια μας όμως δεν υποφέρεται

Χριστός Ανέστη!!

Χριστός Ανέστη! Χρόνια Πολλά σ΄ Όλους!

'Aπὸ τὰ "γράμματα" τῆς Μεγάλης Παρασκευῆς

Ἐκ τοῦ κατά Ματθαῖον Εὐαγγέλιον.

“ Ὁ δὲ Ἰησοῦς, πάλιν κράξας φωνῆ μεγάλη, άφῆκε τὸ πνεύμα.
Καὶ ἰδού τὸ καταπέτασμα τοῦ οὐρανοῦ ἐσχίσθη εἰς δύο ἀπὸ ἄνωθεν ἕως κάτω. Καὶ ἡ γῆ ἐσεἰσθη καὶ αἱ πέτραι έσχίσθησαν καὶ τὰ μνημεῖα ἀνεὠχθησαν καὶ πολλά σώματα τῶν κεκοιμημένων ἀγίων ἠγέρθησαν, καἰ ἐξελθόντες ἐκ τῶν μνημείων μετά τὴν ἔγερσιν αὐτοῦ, είσῆλθον εἰς τὴν ἀγίαν πόλιν καὶ ἐνεφανίσθησαν πολλοῖς.
Ὁ δὲ ἐκατὀνταρχος καὶ οἱ μετ’ αὐτοῦ τηροῦντες τὸν σεισμόν καὶ τὰ γενόμενα, ἐφοβήθησαν σφόδρα λέγοντες, ἀληθῶς Θεοῦ Υἱός ἧν οὗτος…”


Γεωργίου Ἀκροπολίτου (ἧχος πλ. α΄)

Όταν ο ήλιος έκρυψε τις ακτίνες του από τον θάνατο του Σωτήρα, ο Ιωσήφ προσήλθε στον Πιλάτον, και ζητεί το σώμα του Ιησού, προκειμένου να το θάψει, με τα εξής λόγια:

-Δός μοι τοῦτον τὸν ξένον, τὸν ἐκ βρέφους ὡς ξἐνον ξενωθέντα ἐν κόσμω.

-Δὸς μοι τοῦτον τὸν ξένον ὅν ὁμόφυλλοι μισοῦντες θανατοῦσιν ὡς ξένον, δὸς μοι τοῦτον τὸν ξένον ὅν ξενίζομαι βλέπων τοῦ θανάτου τὸ ξένον.
-Δὸς μοι τοῦτον τὸν ξένον, ὅστις οἷδε τους πτωχοὺς καὶ τοὺς ξένους.
-Δὸς μοι τοῦτον τὸν ξένον, ὅν Ἑβραῖοι τῶ φθόνω ἀπεξένωσαν κόσμω.
-Δός μοι τοῦτον τὸν ξένον, ἵνα κρύψω ἐν τάφω, ὅν ὡς ξένος οὐκ ἔχει τὴν κεφαλὴν ποῦ κλίνη
-Δὸς μοι τοῦτον τὸν ξένον, ὅν ἠ Μήτηρ ὀρῶσα νεκρωθέντα ἐβόα. Ώ Υἱὲ καὶ Θεὲ μου, εἰ καὶ τὰ σπλάχνα τιτρώσκομαι καὶ καρδἰαν σπαράττομαι, νεκρόν σὲ καθορῶσα, ἀλλὰ τῆ σῆ ἀναστάσει θαροῦσα μεγαλύνω.

Καὶ τούτοις τοίνυν τοῖς λόγοις δυσωπῶν ὁ εὐσχήμων, λαμβάνει τοῦ Σωτῆρος τὸ σῶμα , ὅ καὶ φόβω ἐν σινδόνι ἐνελείσας καὶ σμύρνη, κατέθεντο ἐν τάφω τὸν παρέχοντα πᾶσι ζωὴν αίώνιον καὶ τὸ μέγα ἔλεος .

Ακούστε τα Εγκὠμια στα:
Αραβικά,
Ελληνικά
Ακούστε στα Αραβικά την μεγάλη δοξολογία

Άπὸ τὰ γράμματα τῆς Μεγάλης Πέμπτης.

Σήμερον τὸ καταπέτασμα εἰς ἔλεγχον ρήγνυται τῶν παρανόμων. Καὶ τὰς ἰδίας ἀκτῖνας ὁ ἥλιος κρύπτει, Δεσπότην ὁρῶν σταυρούμενον.

Τάδε λέγει κύριος τοῖς ΄Ιουδαῖοις:

Λαός μου, τὶ ἐποίησα σοι, καὶ τὶ σοι παρηνώχλησα;
Τοὺς τυφλούς σου ἐφώτισα, τοὺς λεπρούς σου ἐκαθάρισα, ἄνδρα ὄντα ἐπὶ κλἰνης ἠνώρθωσάμην.

Λαός μου, τὶ ἐποίησα σοι, καὶ τὶ μοι ἀνταπέδωκας;
Ἁντί τοῦ μάννα, χολήν. Ἀντί τοῦ ὕδατο, ὅξος . Ἀντὶ τοῦ ἀγαπᾶν με σταυρῶ με προσηλώσατε.

Οὐκέτι στέγω λοιπόν. Καλέσω μου τὰ ἔθνη, κακεῖνα με δοξάσουσι σὺν τῶ Πατρὶ καὶ τῶ Πνεύματι, καγώ αύτοῖς δωρήσομαι ζωήν τὴν αἰώνιον.

Πῶς γινόταν ἠ Σταύρωση: Δεῖτε ἐδῶ.

Από τα "γράμματα" της Μεγάλης Τετάρτης

Ταπεινούμενος δι΄ εὐσπλαχνίαν, πόδας ἐνίψας τῶν μαθητῶν σου, καὶ πρὸς δρόμον θεῖον τούτους κατεύθυνας ἀπαναινόμενος Πέτρος δὲ νίπτεσθαι, αὖθις τῶ θείω ὑπείκει προστάγματι, ἐκνιπτόμενος καὶ σοῦ ἐκτενώς δεόμενος, δωρήσασθε ἡμίν τὸ μέγα ἔλεος.

Συντρέχει λοιπόν τὸ συνέδριον τῶν Ίουδαίων, ἳνα τὸν Δημιουργὸν καὶ Κτίστην τῶν άπάντων Πιλάτω παραδώση ὤ τῶν ἀνόμων ! ὤ τῶν ἀπίστων! Ὅτι τὸν ἐρχόμενον κρῖναι ζώντας καὶ νεκρούς εἴς κρίσιν εὐτρεπίζουσι τὸν ἰώμενον τὰ πάθη πρὸς πάθος ἐτοιμάζουσι. Κύριε μακρόθυμε, μέγα σου τὸ ἔλεος δόξα σοι.

O "Xρόνος" στην Αγία και Μεγάλη Τεσσαρακοστή

Εχουμε την αίσθηση, πώς ο Χρόνος είναι "χρόνος" στην Αγία και Μεγάλη Τεσσαρακοστή, κυλάει όπως κυλάει πάντοτε., και γίνεται αντιληπτός από την αλληλοδιαδοχή των γεγονότων μέσα σ΄αυτήν.Προηγιασμένες, χαιρετισμοί, κατανυκτικοί εσπερινοί, απόδειπνα
Όχι.!
Ο Χρόνος, στήν Αγία και Μεγάλη Τεσσαρακοστή γίνεται αντιληπτός, όχι από γεγονότα που γίνανε παρελθόν, όχι από “συμβάντα”, που αστραπιαία περνούν από τον "ενεστώτα χρόνο" στον παρελθοντικό, αλλά, από γεγονός αναμενόμενο και μελλοντικό
Ο Χρόνος, στήν Αγία και Μεγάλη Τεσσαρακοστή δεν προχωράει ευθεία. Ελκεται, από την βαρυτική έλξη του Πάσχα. Καμπυλώνει, γίνεται αργός. και αφού καμπυλώνει αυτός, καμπυλώνει και η Ιστορία. Η καμπύλωση τελειώνει στό σημείο που “συμβαίνει” το γεγονός της “τομής “. Της τομής στον Χρόνο, και στην Ιστορία.
Η Ανάσταση.του Κυρίου μας.
Η Ανάσταση, που σαν ‘’γεγονός’’ κάνει όλα τα «μετά», διαφορετικά από τα «πρίν» Που δίνει Τέλος στον Χρόνο, και συνάμα του δίνει καινούργια Αρχή. Μιά νέα Αρχή του Χρόνου, που στο τέλος της, θα συμβεί και το τέλος της Ιστορίας του Χρόνου
Όμως, η καινούργια αυτή Αρχή του Χρόνου, είναι Φως, που φωτίζει τα πάντα. Ουρανό, γή και καταχθόνια. Τα πάντα Φως. Να μην το χάσουμε αδελφοί!
Καλή Ανάσταση!

Λίμνη Κερκίνη

παπα-Τύχων ο πνευματικός

Παρουσιάζουμε ένα μικρό βιβλίο του αγιορείτη μοναχού π. Αγαθαγγέλου, ο οποίος ιστορεί την βιοτή ενός Ρώσου μοναχού, του πνευματικού παπα-Τύχωνος (1884-1968) που μόνασε στο Αγιον Ορος για εξήντα χρόνια.
Ο συγγραφέας περιγράφει την γνωριμία του με τον γέροντα, που έγινε στην Μονή Ιβήρων, κατά την οποία εντυπωσιάστηκε από την φυσιογνωμία του ιστορούμενου μοναχού, και μας μεταφέρει χαρακτηριστικά στοιχεία της ζωής του. “Εκανε πάνω από εξακόσιες μετάνοιες κάθε νύχτα”, “ Ετρωγε μια φορά στις τρείς ημέρες…..” Μας γνωρίζει ακόμη και τη κατοικία του γέροντα, “Η αγάπη του για την ησυχία....τον αναγκάζει νάρθει στον σκληρότερο τόπο του Αγίου Ορους , τα φρικτά Καρούλια”
Ο παπα-Τύχων κοιμήθηκε το 1968, και στις τελευταίες του στιγμές ήταν παρών και ο π.Παίσιος. Για την ταφή του διαβάζουμε: “ O τάφος του ήταν στεγνός. Η γh είχε ελαφρύνει . Το χώμα ένώ ήταν σκaμμένο από χρόνια, έπεφτε πάνω του σαν βαμβάκι…..”
Το βιβλιαράκι αυτό, προλογίζεται από τον γνωστό π. Μυωσή, και το βρήκαμε στο βιβλιοπωλείο “Tο περιβόλι της Παναγίας”
.