Χρόνια Πολλά στις Βαρβάρες και στούς Έλληνες Πυροβολητές

Η αγία Βαρβάρα ήταν κόρη του ειδωλολάτρη και φανατικού αντιχριστιανού Διόσκουρου, όποίος εξοργίσθηκε όταν έμαθε ότι η κόρη του ασπάσθηκε τον Χριστιανισμό. Κάποια στιγμή η Βαρβάρα για να γλυτώσει από την οργή του, κατάφυγε στο ύπαιθρο όπου θαυματουργικά, άνοιξε ένα βράχος στον ο οποίο κρύφθηκε. Από το γεγονός αυτό τιμάται ως προστάτιδα των μεταλλορύχων. Μια άλλη φορά, ο πατέρας της την ενέκλεισε σ΄ ένα οίκημα με δύο μόνον παράθυρα, αλλά η αγία διάνοιξε και ένα τρίτο, για την αποτύπωση της αγίας τριάδας. Από την εργασία αυτή των τεχνιτών, τιμάται και ως προστάτιδα αγία, των τεχνιτών.
Λόγω της επιμονής της στην πίστη του Χριστού ο πατέρας της την κατέδωσε και την παρέδωσε στις αρχές ως Χριστιανή. Ο τοπικός ηγεμόνας, βλέποντας την φυσική της ομοεφιά και το νεαρό της ηλικίας της, προσπάθησε αρχικά με το καλό να την πείσει να αρνηθεί τον Χριστό, αλλά αντιμετοπίζοντας την άρνηση της, της επέβαλε βασανιστήρια. Όταν η αγία αντιστάθηκε και στους σωματικούς πόνους, χωρίς ν΄αρνηθεί τον Κύριο, ο ηγεμόνας διέταξε ν΄ αποκεφαλισθεί, και μάλιστα ανέθεσε το έργο του αποκεφαλισμού, σ΄ αυτόν τον ίδιο τον πατέρα της, ο οποίος από το μίσος του προς τον Χριστό, δέχθηκε ν΄αποκεφαλίσει την ίδια του την κόρη, όπως και το έκανε.
Με την αποτομή της κεφαλής της αγίας, ένας κεραυνός κατέκαψε τον άθλιο ειδωλολάτρη, παιδοκτόνο πατέρα.
Λόγω του γεγονότος αυτού του κεραυνού, το Όπλο του Πυροβολικού, αντιστοιχίζοντας στον τιμωρό κεραυνό τα πυρά του, όρισε την Αγία Βαρβάρα ως προστάτιδα του από το 1829.
Όπως θυμάμαι από την θητεία μου, κάθε πυροβόλο στο ασπίδιο του έχει ενσωματωμένη την εικόνα της αγίας, και κάθε τέτοια μέρα στις μονάδες πυροβολικού προσφέρονται λουκουμάδες.
Ας προστατεύει η Αγία Βαρβάρα του Έλληνες Πυροβολητές, και ας μεσιτεύει στον Κύριο για τους νεκρούς του Όπλου, μεταξύ των οποίων συμπεριλαμβάνεται και ο εκ μητρός παππούς μου, ο οποίος σκοτώθηκε κατά την απελευθέρωση της Κορυτσάς το 1940.
Eπίσης, εκτός του παππού μου και εμού του γράφοντος, στο Πυροβολικό υπηρέτησε και ο μεγάλος μας γιός. Στενή η σχέση της οικογένειας μας λοιπόν, με την Αγία Βαρβάρα και το Όπλο του Πυροβολικού.
Να μην ξεχνάμε επίσης ότι από το Πυροβολικό προερχόταν και ο ήρωας μακεδονομάχος Παύλος Μελάς.

Επισκεφθείτε την άψογη σελίδα της Παγκύπριας Ένωσης Εφέδρων Πυροβολικού,
και διαβάστε για την απόδοση των οστών του πυροβολητή Νικοδήμου Χριστάκη, ήρωα του πολέμου του 1974 στούς οικείους του.

... να το ξέρεις, πως για όλα φταίω εγώ ....

Μια βόλτα στο βουνό

Ἁγιος Πλάτων ο μεγαλομάρτυς, και Παιδομάρτυρες της Εκκλησίας

Σήμερα, και μεταξύ των άλλων αγίων της εκκλησίας, γιορτάζει και ο άγιος Πλάτων ο μεγαλομάρτυς. Τον άγιο τον γνωρίσαμε μέσα από ένα συναξάρι που συνέγραψε ο Π. Μ Σωτήρχος, με τον πρωτότυπο τίτλο «Παιδομάρτυρες». Στο συναξάρι αυτό ο συγγραφέας συγκέντρωσε βίους μικρών χριστιανόπουλων που ματύρησαν την πίστη τους στον Χριστό δίνοντας την ζωή τους, μετά από άγρια βασανιστήρια. Οι περισσότεροι παιδομάρτυρες είναι άγνωστοι στό ευρύ πλήθος, και το βιβλίο αυτό είναι μια πραγματική ευλογία για όσους θελήσουν να μάθουν το «κάτι παραπάνω»για τους αγίους μας, και συν τοις άλλοις συνιστά ένα θαυμάσιο δώρο για παιδιά.
Από το βιβλίο αυτό λοιπόν, αντλούμε τα στοιχεία για τον άγιο Πλάτωνα τον μεγαλομάρτυρα.
Ό άγιος έζησε στην Γαλατία της Μικράς Ασίας και τυγχάνει πολιούχος άγιος της Αγκυρας . Είναι αδελφός του γιατρού, και επίσης μάρτυρα της πίστης μας, αγίου Αντιόχου.
Ο άγιος – νέο παιδί- κατηγορήθηκε ως χριστιανός και φυλακίσθηκε από τον τοπικό ηγεμόνα Αγριππίνο. Στην φυλακή υπέστη αρχικά ξυλοδαρμούς για να θυσιάσει σε είδωλα, και έτσι να ελευθερωθεί, αλλά ο μάρτυρας αρνήθηκε Τότε τα βασανιστήρια έγιναν πιο έντονα και απάνθρωπα. Μαστιγώθηκε δεμένος σε πυρωμένο κρεββάτι, του τοποθέτησαν καυτές σφαίρες κάτω τις μασχάλες, και στο τέλος οι βασανιστές κατήντησαν τον άγιο μια άμορφη μάζα, αφού έγδαραν το δέρμα του. Ο άγιος, με την εξ΄ ύψους βοήθεια, υπέμεινε όλα τα βασανιστήρια χωρίς να προδώσει τον Χριστό. Η τελευτή του ήρθε με αποκεφαλισμό από ξίφος.
Ηταν σαν σήμερα, 18 Νοεμβρίου, και κατά τους κανόνες της Εκκλησίας μας, να τιμώνται οι άγιοι την μέρα της τελευτής τους, τιμούμε σήμερα οι χριστιανοί τον Άγιο μεγαλομάρτυρα Πλάτων.

Επανερχόμενοι στο βιβλίο αυτό, σημειώνουμε ότι ιστορούνται τόσο μεμονωμένοι άγιοι, όσο και οικογένειες αγίων. Μαθαίνουμε δηλαδή για τους αγίου Επτά Αδελφούς, την Αγία Πατρομητροτεκνία (μια οικογένεια, της οποίας τα ονόματα των μελών της δεν έχουν διασωθεί), για την αγία Ιερουσαλήμ και τα τρία παιδιά της (η αγία αποκεφαλίσθηκε, ο Σεκένδος διαμελίσθηκε από άλογα, ο Κήγορος κάηκε ζωντανός, ο Σεκένδικος τελειώθηκε με πυρακτωμένη περικεφαλαία).

Σημειώνουμε ακόμη, ότι όλοι μάρτυρες βασανίσθηκαν πριν τελειωθούν, και για το τέλος τους, οι λάτρεις των αρχαίων ψευτο-θεών,χρησιμοποίησαν την μέθοδο του αποκεφαλισμού -στις περισσότερες των περιπτώσεων-όπως επίσης την σταύρωση ,(αγ. Καλλιόπιος, και ένας από τους Τέσσερις Παιδαρίσκους), την θραύση κεφαλής ( άγιος Κήρυκος) την υποθερμία (οι άγιοι Σαράντα ) αλλά και άλλους τρόπους (μαρτύριο της μικρής αγίας Ειρήνης της εν Λέσβω).

Για έναν άλλο άγιο που γιορτάζει σήμερα, τον άγιο Αναστάσιο από την Παραμυθιά, μπορείτε να δείτε το ιστολόγιο ΦΛΟΓΑ.
http://palioahrista.blogspot.com/2009/11/blog-post_5107.html

Ο δοσιλογισμός σήμερα.

Ο όρος ΅δοσίλογος΅, έχει χρησιμοποιηθεί κατά την διάρκεια της κατοχής, και σήμαινε τον κάθε έλληνα ο οποίος με τον άλφα ή βήτα τρόπο συνεργάζόταν με τους κατακτητές της πατρίδας. Ονομάσθηκαν λοιπόν ΅δοσίλογοι΅ τόσο οι κατοχικές κυβερνήσεις της εποχής, αλλά και κάθε ένας , που είχε διάφορες οικονομικές, δοσοληψίες.
Γενικώτερα θα λέγαμε ότι , δοσίλογος είναι αυτός που για διάφορους λόγους, οικονομικούς ή ιδεολογικούς η πολιτικούς προβαίνει σε ενέργειες με τις οποίες ενισχύει και εξυπηρετεί πολιτικές ξένων κρατών εναντίον της πατρίδας. Ακόμη ως δοσίλογος, επιβάλλεται να χαρακτηρισθεί κάθε αφελληνισμένος Έλληνας που με ενέργειες του υπονομεύει την εθνική συνείδηση των νεοέλλήνων (π.χ βιβλία ιστορϊας) η βάλλει ΅πυρ ομάδόν ΅ εναντίον του στηρίγματος του γένους μας που λέγεται ορθοδοξία, αφού αυτή ήταν ο φορέας της αυτοσυνειδησίας του επί αιώνες.

Ο δοσιλογισμός του σήμερα κινείται πολυεπίπεδα, τόσο οριζόντια όσο και κάθετα, με περιεχόμενο ιδεολογικό-πολιτικό, και οικονομικό. Τα υποκείμενα του τα συναντάμε στην δημοσιογραφία, στην πολιτική, στην εκπαίδευση (ότι πιο τραγικό), στον επιχειρηματικό κόσμο. (ότι πιο χυδαίο), και σε διάφορα συλλογικά σχήματα.
Θα τους βρούμε να αγκιστρώνονται και να υποστηρίζουν κάθε ξένη απαίτηση σε βάρος της Πατρίδας.

Στο ζήτημα των Σκοπίων , συναντάμε τους…σκοπιανο-δοσίλογους να
συντάσσονται με τον Γκρουέφσκι δηλώνοντας, «ναι, υπάρχει μακεδονική εθνότητα», να κόπτονται για τα δικαιώματα της «μακεδονικής μειονότητας στην Έλλάδα» , -
να παραπλανούν τους Έλληνες για το ότι υπήρξε στο παρελθόν, «μακεδονικό αναγνωστικό», και όλα αυτά σε αγαστή συνεργασία, με τις μετωπικές σκοπιανές οργανώσεις που δρούν στην πατρίδα μας ως «πολιτικό κόμμα» και το κυριώτερο, να χρησιμοποιούν την πανεπιστημιακή καθέδρα, για να περνάνε τις εχθρικές απόψεις των σκποπιανών στους φοιτητές τους. Χρησιμοποιείται δηλαδή η Εκπαίδευση σαν κανάλι διοχέτευσης ανθελληνικών πολιτικών, με το ελληνικό (;) κράτος να μην θεωρεί το γεγονός αυτό άξιο αντιμετώπισης!

Στην κατοχή, οι δοσίλογοι ζούσαν και βασίλευαν χάριν των κατοχικών στρατευμάτων.
Σήμερα όμως που η πατρίδα είναι ελεύθερη, γιατί η ελληνική κοινωνία τους αποδέχεται; Γιατί ο ΓΑΠ έπρεπε να τους προτείνει υπουργική καρέκλα, γιατί ο υφυπουργός ΅τάδε-τάδε΅ κ. Βούγιας, πρέπει να επισκεφθεί τα γραφεία των Πρασίνων-Δοσιλόγων για ΅συζητήσεις¨΅., γιατί ο δοσίλογος Χρυσόγελος είναι τακτικότατος πλέον στα κανάλια, γιατί συνεχίζει να διδάσκει μισθοδοτούμενος από το δημόσιο (δηλαδή και από εμάς τους ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ ), ο δοσίλογος Ηρακλείδης; Γιατί η πρώην κυβέρνηση Καραμανλή, δηλαδή επίσημη ελληνική κυβέρνηση, δεν δημοσιοποίησε αρχειακό υλικό για να καταδειχθεί ότι τό λεγόμενο ΅μακεδονικό αναγνωστικό΅ έτσι όπως το παρουσίασε το σκοπιανό ΅ουράνιο τόξο΅ παρόντος του δοσιλόγου Τρεμόπουλου, είναι μια απάτη; Γιατί δεν το κάνει τώρα η κυβέρνηση Παπανδρέου; Πόσο τελικά έχει εξαπλωθεί ο δοσιλογισμός; Πόσο έχει μολύνει την ελληνική κοινωνία; Πόσο έχουν αδρανοποιηθεί τα αντισώματα των Ελλήνων; Πόσο διάθεση τελικά έχουν οι Έλληνες να ΠΑΛΕΨΟΥΝ για την πατρίδα τους;

ΥΓ

Μετά την σύνταξη του παραπάνω σημειώματος, πληροφορήθηκαμε από το λίαν αγαπητό μας koukfamily, για το ποιόν της νέας γ.γραμματέας του υπουργείου παιδείας ονόματι κας Θάλειας Δραγώνα. Το πνεύμα Γιαννάκου επιστρέφει ακάθεκτο. Ο δοσιλογισμός δεν πεθαίνει ποτέ!

Διαβάστε για την γ.γ του Υπουργείου Παιδείας, δια βίου Μάθησης, και Αφελληνισμού.

http://koukfamily.blogspot.com/2009/11/blog-post_6352.html

Αγία Αναστασία η Ρωμαία.

Ὀνυχας, οδόντας τε και μαστούς, χείρας τε και πόδας, εκκοπείσα ανηλεώς, όνυξιν εξέσθης, πυρί καταφλεχθείσα, Αναστασία μάρτυς οσιοπάρθενε
(από την παράκληση) \

Σήμερα είναι η γιορτή της αγίας Αναστασίας της Ρωμαίας. Θα θέλαμε να γράψουμε δυό λόγια για την σχετικά άγνωστή αυτή αγία της εκκλησίας μας, και είμαι σίγουρος, ότι θα μπεί και στην δικιά σας καρδιά, μαθαίνοντας τι ζήτησε από Τον Κύριο, τελειώνοντας την ζωή της.
Ότι διαβάσετε, είναι παρμένα από το συναξάρι της αγίας που εκδίδει η Ιερά Μονή Οσίου Γρηγορίου Αγίου Ορους, το οποίο ήδη μετράει πέντε εκδόσεις, από το1992.
Πρίν μπούμε στον βίο της, σας μεταφέρω μερικά λόγια του ηγουμένου π. Γεωργίου (Καψάνη) ο οποίος προλογίζει το συναξάρι.
῾.. η αγία Αναστασία κατά την μοναχική της ζωή και κατά την διάρκεια του φρικτού μαρτυρίου της μαρτυρίου της παρεκλήθη, δηλαδή παρηγορήθηκε και ενδυναμώθηκε, από τον « Πατέρα των οικτιρμών και Θεόν πάσης παρακλήσεως» Με αυτήν την θεία παράκληση παρηγορεί σήμερα τις πονεμένες ψυχές, είτε με τις θεραπείες της που ενεργεί είτε με την πνευματική ενίσχυση που προσφέρει..»
Ο Βίος της
Η Αγία γεννήθηκε στην Ρώμη, και σε ηλικία είκοσι ετών εγκατέλειψε τον κόσμο για ντυθεί το μοναχικό ράσο, κάνοντας υπακοή στην γερόντισσα Σοφία. Η νεαρή μοναχή αντιμετώπισε επιτυχώς τις πανουργίες του Διαβόλου ό οποίος της κήρυξε μεγάλο σαρκικό πόλεμο. Το επόμενο όμως στάδιο των δοκιμασιών της ήταν τα απάνθρωπα βασανιστήρια στα οποία υποβάλλονταν οι χριστιανοί επί εποχής Διοκλητιανού.
Η αγία λοιπόν κατηγορήθηκε ως Χριστιανή, και κατά την πάγια τακτική της εποχής, της ζητήθηκε να θυσιάσει στα είδωλα, να δεχθεί στην ουσία, ως θεούς τα δαιμόνια. Πιστεύω ότι θα της ζητήθηκε να θυσιάσει και στον αυτοκράτορα, στον οποίο θυσίαζαν ως Θεό όλοι οι λαοί της αυτοκρατορίας.
Η αγία αρνήθηκε, έχοντας την ευλογία της γερόντισσας της, από την οποία ζήτησε να προσεύχεται για να μπορέσει ν΄αντέξει τις δοκιμασίες.
Αρχικά την παρουσίασαν σ΄ έναν αξιωματούχο ονόματι Πρόβο.
Ο Πρόβος προσπάθησε να την πείσει να θυσιάσει πότε τάζοντας την δόξα και μεγαλεία, πότε απειλώντας την. Η αγία ήταν ανένδοτη λέγοντας:’- Εγώ ξύλινους και πέτρινους θεούς δεν θα προσκυνήσω ποτέ.»
Το μαρτύριο της
Τότε άρχισαν τα – ομολογουμένως φριχτά- μαρτύρια της.
Αρχικά την γύμνωσαν τελείως και την περιέφεραν ανάμεσα σε άνδρες.. Την έκαιγαν, και αφού της διέλυσαν τα μέλη με το φοβερό βασανιστήριο του τροχού,(υπάρχουν στο διαδίκτυο περιγραφές για το απάνθρωπο αυτό βασανιστήριο), της απέκοψαν τους μαστούς. Η αγία όμως δεν εγκατέλειπε τον αγώνα. Τα βασανιστήρια συνεχίστηκαν, ξερριζώνοντας της τα δόντια και τα νύχια. Τι άλλο έμενε πια να κάνουν οι ειδωλολάτρες , στο βασανισμένο κορμί αυτής της νέας κοπέλλας; Θα της ξερίζωναν την γλώσσα!. Η αγία πάλι δεν δείλιασε, και ζήτησε να προσευχηθεί και να δοξάσει Τον Κύριο με το όργανο της γλώσσας.
Αφού ευχαρίστησε Τον Κύριο, ξέρετε τι ζήτησε; Γράφει το συναξάρι:
…Τον παρακάλεσε (τον Κύριο) να την αξιώση να τελεἰώση καλώς το μαρτύριο, και όσοι άρρωστοι την επικαλεσθούν σε βοήθεια, να τους θεραπεύη ως ιατρός κάθε αρρώστειας. Την ώρα που η Αγία είπε την προσευχή, ακούσθηκε φωνή από τον ουρανό που μαρτυρούσε την πραγματοποίηση των αιτημάτων, δηλαδή να γίνη το θέλημα της όπως το ζήτησε»

Αγαπητέ επισκέπτη, αυτή η μοναδικότητα του αιτήματος της αγίας προς Τον Κύριο, μόνο στους αγίους την συναντάμε ως έκφραση αγάπης προς τον κόσμο, (θυμίζω τον γέροντα Παίσιο που μεσίτευε στον Κύριο για τις αρρώστειες του κόσμου και όχι για τον δικό του καρκίνο, γιατί ντρεπότανε ) κάνει την αδελφότητα της μονής να την θεωρεία ῾…προστάτιδα και ιατρό»
Την Αγία λυπήθηκε ένας παρευρισκόμενος στο μαρτύριο της – Κύριλλος λεγόμενος -και θέλησε να την δροσίσει με λίγο νερό. Αμέσως ο Πρόβος έκοψε τα κεφάλια και τον δύο. Το τίμιο λείψανο της Αγίας αποδόθηκε στην πνευματική της μητέρα Σοφία, και τάφηκε στην Ρώμη.
Το συναξάρι της, που μπορείτε να το αναζητήσετε σε κάθε χριστιανικό βιβλιοπωλείο είναι γεμάτο από θαύματα της Αγίας, και σας συστήνω να το προμηθευτείτε. Κοστίζει λιγότερο από πέντε ευρώ.
Τεμάχιο του ιερού λειψάνου της β ρίσκεται στο ¨Αγιο Ορός στην Οσίου Γρηγορίου όπως προαναφέραμε, και ένα μικρό τεμάχιο στο παρεκλήσσι της Αγίας, που βρίσκεται στον Άγιο Γεώργιο Νέας Ευκαρπίας Θεσσαλονίκης, όπου κάθε εβδομάδα ψαλλεται η παράκληση της. Ένας ναός της υπάρχει στην Ρόδο και είναι κοιμητηριακός, ενώ όπως μάθαμε προς τιμήν της Αγίας, χτίσθηκε ένα μεγάλο εξωκλήσσι στην περιοχή της Κομοτινής από έναν πιστό ο οποίος έτυχε των πρεσβειών της σε θέματα υγείας. Γνωρίζω δε περίπτωση όπου «καθαρή» διάγνωση νοσοκομείου ( με την χρήση ιατρικών μηχανημάτων ) για πάθηση καρδιάς, έκανε καρδιολόγο να πετάξει απ΄ το γραφείο του προηγούμενη διάγνωση από το ίδιο νοσοκομείο, και το ίδιο μηχάνημα, που παρουσίαζε προβλήματα για τον ενδιαφερόμενο.
Η Άγία Αναστασία περιμένει τις αιτήσεις μας….
Απολυτίκιο
Το απολυτίκιο της που ψάλλεται κατά το, «την ωραιότητα..»
Την Οσιόαθλον και καλλιπάρθενον, Ρώμης το βλάστημα και μέγα καύχημα, της αναστάσεως Χριστού, αξίως την επόμενον, δεύτε ευφημήσωμεν, Αναστασίαν την πάνσεμνον, βρύει γαρ ιάσεων, ακεσώδυνα φάρμακα, τοις των λειψάνων αυτής την θήκην, προσπτυσσομένοις μετά πίστεως.
Από την παράκληση
"Ιάσεων χάριν παντοδαπών, και δύναμιν πάσαν, διασώζειν εκ συμφορών, λαβούσα Σεμνή παρά Κυρίου…"
«Όγκοι φοβεροί, λευχαιμία, νεφροπάθεια, αιμορραγίαι, αρθρίτις, καιπληγαί, τη ση φρον΄τιδι και αγάπη θεραπεύονται»
«Πάντες οι εν νόσοις χαλεποίς, και ταις τρικυμίαις του βίου, εκταρασσόμενοι νύν, δεύτε δή προσδράμωμεν και προσκυνήσωμεν, την εικόνα την πάντιμον, της Αναστασίας, ταύτην ικετεύοντες , εν κατανύξει πολλή, σπεύσον, εξεγέρθητι όπως, πάντας εκ παθών αναστήσης, Μάρτυς Αναστάσεως φερώνυμε.
Ανάρτηση για την Αγία, έκανε και το ιστολόγιο ΦΛΟΓΑ
http://palioahrista.blogspot.com/2009/10/blog-post_7133.html
Δείτε επίσης ομιλία του π. Καψάνη για την Αγία.
http://www.youtube.com/watch?v=Gw4l-E4I5-k

OXI

O Ελληνικός Στρατός έξωθεν της Θεσσαλονίκης

Σήμερα 26η Οκτωβρίου, η Θεσσαλονίκη εορτάζει τόσο τον πολιούχο της Αγιο Δημήτριο, όσο και την απελευθέρωση της από τους τούρκους,
Η απελευθέρωση της ήταν το μεγάλο έπαθλο για την πατρίδα μας, και σηματοδότησε το τέλος του Α΄ βαλκανικού πολέμου. Την πόλη παρέδωσε στον Διάδοχο Κωνσταντίνο, ο επικεφαλής των τουρκικών δυνάμεων Χασάν Ταχσίν Πασάς., ο οποίος ας σημειωθεί, αρνήθηκε να υπογράψει σχετικό πρωτόκολλο και με τους βυλγάρους, όταν αυτοί δια του στρατηγού Θεοδόρωφ το απαίτησαν, προκειμένου να εδραιώσουν τις εθνικές τους απαιτήσεις επί τηςπόλης
Η Θεσσαλονίκη σήμερα, συνεχίζει να είναι ο πόθος των απογόνων τους, των βουλγαρο-σκοπιανών.
Ας ζήσουμε όμως την ατμόσφαιρα της εποχής , βλέποντας τις παρακάτω λιθογραφίες.

Οι Αγιοι Δημήτριος και Νέστωρ

Άγιος Δημήτριος ο μυροβλήτης και μεγαλομάρτυς
Ο Έλληνας Οικουμενικός Αγιος
Ο Άγιος μας , γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη το 280. Στα 22 του χρόνια κατείχε το αξίωμα του χιλιάρχου στην στρατιωτική ιεραρχία. Ταυτόχρονα δε, στην Χαλκευτική Στοά, (εκεί που σήμερα είναι τα ΅χαλκοματάδικα΅ στην θεσσαλονίκη) δημιουργεί κύκλο μαθητών στους οποίους διδάσκει τις αλήθειες της πίστης μας. Η διδασκαλία γίνεται φανερά, χωρίς να φοβάται ο Δημήτριος μήπως εκπέσει του υψηλού αξιώματος του. Το 303, αρνείται να αποδεχθεί ένα αυτοκρατορικό διάταγμα κατά της Πίστης, και (ως ένοχος ανυπακοής προφανώς) φυλακίζεται. Κατά την διάρκεια της φυλάκισης του, διοργανώθηκαν συμπτωματικά(;) αγώνες προς τιμήν του επάρχου Γαλερίου Μαξιμιανού, στους οποίους προεβλέποντο και αγώνες ΅μονομάχων΅. Σ΄ ένα τέτοιο αγώνα ορίσθηκε να αγωνισθεί ένα χριστιανόπουλο, ο Νέστωρ, εναντίον ενός σωματώδους άνδρα του Λυαίου, στενών άνισο όπως φαινόταν αγώνα . Ο Νέστωρ, μαθητής του Δημητρίου, επισκέφθηκε τον νεαρό δάσκαλο του στην φυλακή, από τον οποίο πήρε ευλογία, για να ανταπεξέλθει στον άνισο αυτόν αγώνα ζωής και θανάτου. Ο Νέστωρ, με το ΅ Ο Θεός Δημητρίου βοήθει μοι ΅ κατάφερε και νίκησε τον γίγαντα Λυαίο, αλλά η ανταμοιβή του ήταν ο.... αποκεφαλισμός! (Τι ωραίες φίλαθλες κοινωνίες!!!) Ο κότινος όμως ο πραγματικός απονεμήθηκε στον Ουρανό, και οι πιστοί τον τιμούν στις 27 Οκτωβρίου Αμέσως μετά, μαρτύρησε και ο Δημήτριος με λογχισμούς, και ακολούθησε στην αγιοσύνη τον μαθητή του Νέστορα. Ο Άγιος-πλέον –Δημήτριος τάφηκε στον τόπο του μαρτυρίου του, από τον οποίο άρχισε να ρέει μύρο για την ενίσχυση των πιστών και την θεραπεία ασθενειών .
Το μαρτύριο του Αγίου, το γεγονός της νίκης του Νέστορος, το νεαρό της ηλικίας του Δημητρίου σε σχέση με το υψηλότατο αξίωμα του, η άρνηση του να απαρνηθεί την πίστη του, όλα αυτά μαζί, προξένησαν τεράστια εντύπωση την εποχή εκείνη, με αποτέλεσμα η απόδοση τιμών στον άγιο να μεγαλώνει συνεχώς, και να καθίσταται ταχύτατα γνωστός και στις άκρες ακόμη του χριστιανικού κόσμου.
Σημειώνουμε την βαθύτατη επίδραση που είχε, και έχει, στους σλαβικούς λαούς ο άγιος, που στις μέρες μας, -συμπτωματικά ήμουν παρών – ο πρόεδρος Πούτιν επισκέφθηκε και προσκύνησε τα τίμια λείψανα του αγίου, Μάλιστα την ώρα εκείνη μόλις είχε τελειώσει ένα γάμος στον Άγιο Δημήτριο, και ο Πούτιν δέχθηκε να φωτογραφηθεί μαζί με το ζευγάρι.
Στην Βουλγαρία, αρχίζουν και χτίζονται μοναστήρια και ναοί , ενώ στις 26 Οκτωβρίου κάθε χρονιάς, οι «δούλοι» απαλλάσσονταν από τους κυρίους τους, και στην Ρωσία ο Άγιος Δημήτριος ανακηρύσσεται προστάτης άγιος όλων των Ρώσων.
Η φήμη λοιπόν του Αγίου Δημητρίου γίνεται οικουμενική, έτσι που σε κείμενο του 12 αι. αναφορικά με το μεγάλο εμπορικό πανηγύρι που κρατούσε μέρες ολόκληρες στην Θεσσαλονίκη παρίσταντο και έμποροι από την (δυτική) ευρώπη. «τοσούτον αυτώ της δόξης, κατά την ευρώπην παρίστησιν» Ο Άγιος Δημήτριος, λοιπόν, ο "Ελλην" άγιος κατά τον Ν. Καβάσιλα, ο "διδάσκαλος και προφήτης" κατά τον αγ. Γρηγόριο τον Παλαμά, ο "κήρυκας των μυστηρίων" κατά τον άγιο Συμεών Θεσσαλονίκης, ο ¨καταλύτης των αιρέσεων" κατά τον άγ. Νικόδημο τον Αγιορείτη, ο "διδάσκαλος της Ορθοδοξίας" κατά τον Κλήμη Αχρίδος, τιμήθηκε και τιμάται από το ορθόδοξο πλήρωμα κάθε λαού και σε κάθε εποχή.
Στις εικόνες του εικονίζεται συνήθως καβαλλάρης, να λογχίζει τον Λυαίο. Τα τίμια λείψανα του, παρμένα από τους νορμανδούς στην Δύση, ανακαλύφθηκαν από την αρχαιολόγο κ. Μ.Θεοχάρη, σε μια μικρή πόλη της Ιταλίας και επιστράφηκαν από τους παπικούς στον μακαριστό μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Παντελεήμονα τον Β’ . Αρχικά αποδόθηκε η τιμία κάρα τον οκτώβριο του 1978, και την άνοιξη του 1980, το υπόλοιπο τίμιο λείψανο.
Τα τίμια λείψανα πλέον φυλάσσονται σε αργυρή λάρνακα, στον γνωστό ναό του Αγίου στην Θεσσαλονίκη. και τις ημέρες τις εορτής του, τίθενται σε προσκύνηση των χιλιάδων πιστών, από ολόκληρη την ελλάδα και άλλες ορθόδοξες χώρες. Πριν 2-3 χρόνια τύχαμε ρουμάνους ορθοδόξους που μπροστά στο κιβούριο του αγίου ψάλλανε παράκληση, στα ρουμανικά βέβαια Σταθήκαμε, εγώ και η cummu-λίνα και παρακολουθήσαμε . Δεν καταλάβαμε τίποτε. Η αίσθηση όμως ότι παίρναμε μέρος σε μια ακολουθία που τελείτο από ορθόδοξο ιερέα, κάλυψε πλήρως την έλλειψη αυτή.
Όσοι μπορείτε, επισκφθείτε τον ναό του Αγίου Δημητρίου, για να νοιώσετε και την ευωδἰα από το μύρο. Βλέπετε, από τότε που επέστρεψε ο άγιος στην πόλη του, και όταν ανοίγουν την λάρνακα για προσκύνηση, η ευωδία του μύρου καλύπτει τον ναό. Ευωδιάζει ακόμη και στα βαμβακάκια που παίρνουν ως ευλογία οι πιστοί. Είναι η χαρά του Αγίου για την επιστροφή του, είναι η απόδειξη του, πως είναι ανάμεσα μας ζωντανός.

Το απολυτίκιο του αγίου: «Μέγαν εὔρατο, ἐν τοῖς κινδύνοις, σέ ὑπέρμαχον, ἡ οἰκουμένη, Ἀθλοφόρε τά ἔθνη τροπούμενον. Ὡς οὔν Λυαίου καθειλες τήν ἔπαρσιν, ἐν τῷ σταδίω θαρρύνας τόν Νέστορα, οὕτως Ἅγιε Μεγαλομάρτυς Δημήτριε, Χριστόν τόν Θεόν ἱκέτευε, δωρήσασθαι ἠμίν τό μέγα ἔλεος» ΄

Η εορτή του αγίου Δημητρίου, είναι συνυφασμένη και με την απελευθέρωση της πόλης στις 26 Οκτωβρίου 1912, από τους οθωμανούς, ως τό τέλος του Α΄Βαλκανικού Πολέμου, μετά από την σύλληψη της τότε πραγματικότητας από τον Ελευθέριο Βενιζέλο, ο οποίος διέταξε τον αρχιστράτηγο Κωνσταντίνο, να αλλάξει την κατεύθυνση της πορείας του στρατού από το Μοναστήρι πρός την Θεσσαλονίκη. Ετσι ο στρατός πρόλαβε τον όγκο του Βουλγαρικού Στρατού, ο οποίος επίσης κατευθυνόταν πρός την Θεσσαλονίκη.

Βοηθείστε να τους βρούμε. Ισως τους το χρωστάμε!

Βλέποντας επί χρόνια τώρα τις παρακάτω φωτογραφίες στα επετειακά αφιερώμτα, με γεννήθηκε η επιθυμία να μάθω ποιοί είναι τέλος πάντων αυτοί οι άνθρωποι. Από που είναι και πως τους λένε. Σε ποιές μονάδες υπηρέτησαν, και σε ποιές μάχες πήρανε μέρος.

Παρακαλώ θερμά κάθε μπλόγκ να βοηθήσει το φτωχό-cummulus, να βρεθούν στοιχεία για αυτούς τους άγνωστους-γνωστούς μαχητές του '40.

Θα είναι μιά διαφορετική προσέγγιση στην φετινή επέτειο του ΟΧΙ