Σάββατο, 25 Σεπτεμβρίου 2010

Ἑσπερινός


Βουβὲς ψυχές, θλιμένες! Καὶ τ᾿ ἀπόβραδο
προσμένουν τὸ Χριστό μας, ἀπὸ πέρα,
ποιὸς ξέρει, ἀπὸ μακριά. Κι ἐκεῖνος ἔρχεται,
μὲς στὸ θολὸ τοῦ φθινοπώρου ἀγέρα.
Μὲ τ᾿ ἅγιο φῶς, ἀχνόφεγγο στεφάνι του,
μὲ τὰ θεϊκά, χαμηλωμένα μάτια,
μόνος. Καὶ τὰ ξερόφυλλα τοῦ στρώνουνε
χρυσὰ χαλιὰ στὰ ἔρμα μονοπάτια.
Τοῦ κάμπου τὰ στρουθιὰ καὶ τὰ πετούμενα,
ποὺ στὶς φωλιὲς κοπαδιαστὰ γυρίζουν,
ἄμα τὸν δοῦνε χαμηλώνουν πρόσχαρα,
χαμοπετοῦν καὶ τὸν καλωσορίζουν.
νάριο τὸ σκοτάδι, μισοδιάφανο,
μόλις ποὺ τὸν σκεπάζει στὴν καπνιά του,
καὶ τὰ γυμνὰ κλαδιὰ σὰ χέρια ὑψώνονται
καὶ δέονται στὸ ἄυλο πέρασμά του.
Δέονται σιωπηλά...Κι ἐκεῖνος ἔρχεται
καὶ σκύβει στὶς ψυχὲς ποὺ τὸν προσμένουν
σιγά...πονετικά. Κι ἀργὰ τὰ σήμαντρα
πονετικὰ κι αὐτὰ σιγοσημαίνουν.
Λάμπρος Πορφύρας
Ο πίνακας: "Έσπερινός" του Ν. Οθωναίου (1877-1949)

2 σχόλια:

  1. Σκύψε , μες της ψυχής σου τα κατάβαθα ,
    και αφουγκράσου σιωπηλά ,
    Και θα τ΄ ακούσεις φίλε μου
    και εσύ τα σήμαντρα ,
    ν΄ απλώνουν μέσα σου
    ειρήνη και παρηγοριά !

    Καλό βράδυ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ολα όμορφα λογια και εικονα....
    Να εισαι καλα καλε μου φίλε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή