Αγία Αναστασία η Ρωμαία.

Ὀνυχας, οδόντας τε και μαστούς, χείρας τε και πόδας, εκκοπείσα ανηλεώς, όνυξιν εξέσθης, πυρί καταφλεχθείσα, Αναστασία μάρτυς οσιοπάρθενε
(από την παράκληση)

Σήμερα είναι η γιορτή της αγίας Αναστασίας της Ρωμαίας. Θα θέλαμε να γράψουμε δυό λόγια για την σχετικά άγνωστή αυτή Aγία της εκκλησίας μας, και είμαι σίγουρος, ότι θα μπεί και στην δικιά σας καρδιά, όταν μάθετε τι ζήτησε από Τον Κύριο, τελειώνοντας την ζωή της.
Ότι διαβάσετε, είναι παρμένα από το συναξάρι της Αγίας που εκδίδει η Ιερά Μονή Οσίου Γρηγορίου Αγίου Ορους, το οποίο ήδη μετράει πέντε εκδόσεις, από το1992.
Πρίν μπούμε στον βίο της, σας μεταφέρω μερικά λόγια του ηγουμένου π. Γεωργίου (Καψάνη) ο οποίος προλογίζει το συναξάρι.

".. η Αγία Αναστασία κατά την μοναχική της ζωή και κατά την διάρκεια του φρικτού μαρτυρίου της μαρτυρίου της παρεκλήθη, δηλαδή παρηγορήθηκε και ενδυναμώθηκε, από τον « Πατέρα των οικτιρμών και Θεόν πάσης παρακλήσεως» Με αυτήν την θεία παράκληση παρηγορεί σήμερα τις πονεμένες ψυχές, είτε με τις θεραπείες της που ενεργεί είτε με την πνευματική ενίσχυση που προσφέρει..»

Ο Βίος τηςΗ Αγία γεννήθηκε στην Ρώμη, και σε ηλικία είκοσι ετών εγκατέλειψε τον κόσμο για να ντυθεί το μοναχικό ράσο, κάνοντας υπακοή στην γερόντισσα Σοφία. Η νεαρή μοναχή αντιμετώπισε επιτυχώς τις πανουργίες του Διαβόλου ό οποίος της κήρυξε μεγάλο σαρκικό πόλεμο. Το επόμενο όμως στάδιο των δοκιμασιών της, ήταν τα απάνθρωπα βασανιστήρια στα οποία υποβάλλονταν οι χριστιανοί επί εποχής Διοκλητιανού.
Η Αγία λοιπόν κατηγορήθηκε ως Χριστιανή, και κατά την πάγια τακτική της εποχής, της ζητήθηκε να θυσιάσει στα είδωλα, να δεχθεί στην ουσία, ως θεούς τα δαιμόνια. Πιστεύω ότι θα της ζητήθηκε να θυσιάσει και στον αυτοκράτορα, στον οποίο θυσίαζαν ως Θεό όλοι οι λαοί της αυτοκρατορίας.
Η Αγία αρνήθηκε, έχοντας την ευλογία της γερόντισσας της, από την οποία ζήτησε να προσεύχεται για να μπορέσει ν΄αντέξει τις δοκιμασίες.
Αρχικά την παρουσίασαν σ΄ έναν αξιωματούχο ονόματι Πρόβο.
Ο Πρόβος προσπάθησε να την πείσει να θυσιάσει πότε τάζοντας την δόξα και μεγαλεία, πότε απειλώντας την. Η αγία ήταν ανένδοτη λέγοντας:- Εγώ ξύλινους και πέτρινους θεούς δεν θα προσκυνήσω ποτέ.»
Το μαρτύριο τηςΤότε άρχισαν τα – ομολογουμένως φριχτά- μαρτύρια της.
Αρχικά την γύμνωσαν τελείως και την περιέφεραν ανάμεσα σε άνδρες.. Την έκαιγαν, και αφού της διέλυσαν τα μέλη με το φοβερό βασανιστήριο του τροχού,(υπάρχουν στο διαδίκτυο περιγραφές για το απάνθρωπο αυτό βασανιστήριο), της απέκοψαν τους μαστούς. Η Αγία όμως δεν εγκατέλειπε τον αγώνα. Τα βασανιστήρια συνεχίστηκαν, ξερριζώνοντας της τα δόντια και τα νύχια. Τι άλλο έμενε πια να κάνουν οι ειδωλολάτρες , στο βασανισμένο κορμί αυτής της νέας κοπέλλας; Θα της ξερίζωναν την γλώσσα!. Η Αγία πάλι δεν δείλιασε, και ζήτησε να προσευχηθεί και να δοξάσει Τον Κύριο με το όργανο της γλώσσας.
Αφού ευχαρίστησε Τον Κύριο, ξέρετε τι ζήτησε; Γράφει το συναξάρι:
…Τον παρακάλεσε (τον Κύριο) να την αξιώση να τελεἰώση καλώς το μαρτύριο, και όσοι άρρωστοι την επικαλεσθούν σε βοήθεια, να τους θεραπεύη ως ιατρός κάθε αρρώστειας. Την ώρα που η Αγία είπε την προσευχή, ακούσθηκε φωνή από τον ουρανό που μαρτυρούσε την πραγματοποίηση των αιτημάτων, δηλαδή να γίνη το θέλημα της όπως το ζήτησε»

Αγαπητέ επισκέπτη, αυτή η μοναδικότητα του αιτήματος της Αγίας προς Τον Κύριο, μόνο στους αγίους την συναντάμε ως έκφραση αγάπης προς τον κόσμο, (θυμίζω τον γέροντα Παίσιο που μεσίτευε στον Κύριο για τις αρρώστειες του κόσμου και όχι για τον δικό του καρκίνο, γιατί ντρεπότανε ) κάνει την αδελφότητα της μονής του Γρηγορίου, όπου βρίσκεται τεμάχιο των λειψάνων της, να την θεωρεί "προστάτιδα και ιατρό"
Την Αγία λυπήθηκε ένας παρευρισκόμενος στο μαρτύριο της – Κύριλλος λεγόμενος -και θέλησε να την δροσίσει με λίγο νερό. Αμέσως ο Πρόβος έκοψε τα κεφάλια και τον δύο. Το τίμιο λείψανο της Αγίας αποδόθηκε στην πνευματική της μητέρα Σοφία, και τάφηκε στην Ρώμη.
Το συναξάρι της, που μπορείτε να το αναζητήσετε σε κάθε χριστιανικό βιβλιοπωλείο είναι γεμάτο από θαύματα της Αγίας, και σας συστήνω να το προμηθευτείτε. Κοστίζει λιγότερο από πέντε ευρώ.
Τεμάχιο του ιερού λειψάνου της βρίσκεται στο ¨Αγιο Ορός στην Οσίου Γρηγορίου όπως προαναφέραμε, και ένα μικρό τεμάχιο στο παρεκλήσι της Αγίας, που βρίσκεται στον Άγιο Γεώργιο Νέας Ευκαρπίας Θεσσαλονίκης, όπου κάθε εβδομάδα ψαλλεται η παράκληση της.
Ένας ναός της υπάρχει στην Ρόδο και είναι κοιμητηριακός, ενώ όπως μάθαμε προς τιμήν της Αγίας, χτίσθηκε ένα μεγάλο εξωκλήσσι στην περιοχή της Κομοτινής από έναν πιστό ο οποίος έτυχε των πρεσβειών της σε θέματα υγείας.
Γνωρίζω δε περίπτωση κατα την οποία, «καθαρή» διάγνωση νοσοκομείου ( με την χρήση ιατρικών μηχανημάτων ) για πάθηση καρδιάς, έκανε καρδιολόγο να πετάξει απ΄ το γραφείο του προηγούμενη διάγνωση από το ίδιο νοσοκομείο, και το ίδιο μηχάνημα, διάγνωση η οποία παρουσίαζε προβλήματα για τον ενδιαφερόμενο. Πώς έγινε αυτό; Ο ασθενής επισκέφθηκε την μονή Γρηγορίου στο Άγιο Όρος, και προσκύνησε προσευχητικά το τίμιο λείψανο της Αγίας. Και αυτή, μέ την Χάρη Του Κυρίου έκανε το θαύμα της
Η Άγία Αναστασία περιμένει τις αιτήσεις μας, όποιος την έχει ανάγκη, ας μήν διστάσει, ας προστρέξει στήν Χάρη της. Η Αγία περιμένει......

Απολυτίκιο.

Το απολυτίκιο της που ψάλλεται κατά το, «την ωραιότητα..»

Την Οσιόαθλον και καλλιπάρθενον, Ρώμης το βλάστημα και μέγα καύχημα, της αναστάσεως Χριστού, αξίως την επόμενον, δεύτε ευφημήσωμεν, Αναστασίαν την πάνσεμνον, βρύει γαρ ιάσεων, ακεσώδυνα φάρμακα, τοις των λειψάνων αυτής την θήκην, προσπτυσσομένοις μετά πίστεως.

Από την παράκληση:

"Ιάσεων χάριν παντοδαπών, και δύναμιν πάσαν, διασώζειν εκ συμφορών, λαβούσα Σεμνή παρά Κυρίου…"
«Όγκοι φοβεροί, λευχαιμία, νεφροπάθεια, αιμορραγίαι, αρθρίτις, καιπληγαί, τη ση φρον΄τιδι και αγάπη θεραπεύονται»
«Πάντες οι εν νόσοις χαλεποίς, και ταις τρικυμίαις του βίου, εκταρασσόμενοι νύν, δεύτε δή προσδράμωμεν και προσκυνήσωμεν, την εικόνα την πάντιμον, της Αναστασίας, ταύτην ικετεύοντες , εν κατανύξει πολλή, σπεύσον, εξεγέρθητι όπως, πάντας εκ παθών αναστήσης, Μάρτυς Αναστάσεως φερώνυμε"
Ανάρτηση για την Αγία, έκανε και το ιστολόγιο ΦΛΟΓΑ

http://palioahrista.blogspot.com/2009/10/blog-post_7133.html

Δείτε επίσης ομιλία του π. Καψάνη για την Αγία.

http://www.youtube.com/watch?v=Gw4l-E4I5-k

OXI

O Ελληνικός Στρατός έξωθεν της Θεσσαλονίκης

Σήμερα 26η Οκτωβρίου, η Θεσσαλονίκη εορτάζει τόσο τον πολιούχο της Αγιο Δημήτριο, όσο και την απελευθέρωση της από τους τούρκους,
Η απελευθέρωση της ήταν το μεγάλο έπαθλο για την πατρίδα μας, και σηματοδότησε το τέλος του Α΄ βαλκανικού πολέμου. Την πόλη παρέδωσε στον Διάδοχο Κωνσταντίνο, ο επικεφαλής των τουρκικών δυνάμεων Χασάν Ταχσίν Πασάς., ο οποίος ας σημειωθεί, αρνήθηκε να υπογράψει σχετικό πρωτόκολλο και με τους βυλγάρους, όταν αυτοί δια του στρατηγού Θεοδόρωφ το απαίτησαν, προκειμένου να εδραιώσουν τις εθνικές τους απαιτήσεις επί τηςπόλης
Η Θεσσαλονίκη σήμερα, συνεχίζει να είναι ο πόθος των απογόνων τους, των βουλγαρο-σκοπιανών.
Ας ζήσουμε όμως την ατμόσφαιρα της εποχής , βλέποντας τις παρακάτω λιθογραφίες.

Οι Ἀγιοι Δημήτριος και Νέστωρ

Άγιος Δημήτριος ο μυροβλήτης και μεγαλομάρτυς
Ο Έλληνας Οικουμενικός Αγιος
Ο Άγιος μας , γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη το 303. Στα 22 του χρόνια κατείχε το αξίωμα του χιλιάρχου στην στρατιωτική ιεραρχία. Ταυτόχρονα δε, στην Χαλκευτική Στοά, (εκεί που σήμερα είναι τα ΅χαλκοματάδικα΅ στην θεσσαλονίκη) δημιουργεί κύκλο μαθητών στους οποίους διδάσκει τις αλήθειες της πίστης μας. Η διδασκαλία γίνεται φανερά, χωρίς να φοβάται ο Δημήτριος μήπως εκπέσει του υψηλού αξιώματος του. Το 303, αρνείται να αποδεχθεί ένα αυτοκρατορικό διάταγμα κατά της Πίστης, και (ως ένοχος ανυπακοής προφανώς) φυλακίζεται. Κατά την διάρκεια της φυλάκισης του, διοργανώθηκαν συμπτωματικά(;) αγώνες προς τιμήν του επάρχου Γαλερίου Μαξιμιανού, στους οποίους προεβλέποντο και αγώνες ΅μονομάχων΅. Σ΄ ένα τέτοιο αγώνα ορίσθηκε να αγωνισθεί ένα χριστιανόπουλο, ο Νέστωρ, εναντίον ενός σωματώδους άνδρα του Λυαίου, στενών άνισο όπως φαινόταν αγώνα . Ο Νέστωρ, μαθητής του Δημητρίου, επισκέφθηκε τον νεαρό δάσκαλο του στην φυλακή, από τον οποίο πήρε ευλογία, για να ανταπεξέλθει στον άνισο αυτόν αγώνα ζωής και θανάτου. Ο Νέστωρ, με το ΅ Ο Θεός Δημητρίου βοήθει μοι ΅ κατάφερε και νίκησε τον γίγαντα Λυαίο, αλλά η ανταμοιβή του ήταν ο.... αποκεφαλισμός! (Τι ωραίες φίλαθλες κοινωνίες!!!) Ο κότινος όμως ο πραγματικός απονεμήθηκε στον Ουρανό, και οι πιστοί τον τιμούν στις 27 Οκτωβρίου Αμέσως μετά, μαρτύρησε και ο Δημήτριος με λογχισμούς, και ακολούθησε στην αγιοσύνη τον μαθητή του Νέστορα. Ο Άγιος-πλέον –Δημήτριος τάφηκε στον τόπο του μαρτυρίου του, από τον οποίο άρχισε να ρέει μύρο για την ενίσχυση των πιστών και την θεραπεία ασθενειών .
Το μαρτύριο του Αγίου, το γεγονός της νίκης του Νέστορος, το νεαρό της ηλικίας του Δημητρίου σε σχέση με το υψηλότατο αξίωμα του, η άρνηση του να απαρνηθεί την πίστη του, όλα αυτά μαζί, προξένησαν τεράστια εντύπωση την εποχή εκείνη, με αποτέλεσμα η απόδοση τιμών στον άγιο να μεγαλώνει συνεχώς, και να καθίσταται ταχύτατα γνωστός και στις άκρες ακόμη του χριστιανικού κόσμου.
Σημειώνουμε την βαθύτατη επίδραση που είχε, και έχει, στους σλαβικούς λαούς ο άγιος, που στις μέρες μας, -συμπτωματικά ήμουν παρών – ο πρόεδρος Πούτιν επισκέφθηκε και προσκύνησε τα τίμια λείψανα του αγίου, Μάλιστα την ώρα εκείνη μόλις είχε τελειώσει ένα γάμος στον Άγιο Δημήτριο, και ο Πούτιν δέχθηκε να φωτογραφηθεί μαζί με το ζευγάρι.
Στην Βουλγαρία, αρχίζουν και χτίζονται μοναστήρια και ναοί , ενώ στις 26 Οκτωβρίου κάθε χρονιάς, οι «δούλοι» απαλλάσσονταν από τους κυρίους τους, και στην Ρωσία ο Άγιος Δημήτριος ανακηρύσσεται προστάτης άγιος όλων των Ρώσων.
Η φήμη λοιπόν του Αγίου Δημητρίου γίνεται οικουμενική, έτσι που σε κείμενο του 12 αι. αναφορικά με το μεγάλο εμπορικό πανηγύρι που κρατούσε μέρες ολόκληρες στην Θεσσαλονίκη παρίσταντο και έμποροι από την (δυτική) ευρώπη. «τοσούτον αυτώ της δόξης, κατά την ευρώπην παρίστησιν» Ο Άγιος Δημήτριος, λοιπόν, ο "Ελλην" άγιος κατά τον Ν. Καβάσιλα, ο "διδάσκαλος και προφήτης" κατά τον αγ. Γρηγόριο τον Παλαμά, ο "κήρυκας των μυστηρίων" κατά τον άγιο Συμεών Θεσσαλονίκης, ο "καταλύτης των αιρέσεων" κατά τον άγ. Νικόδημο τον Αγιορείτη, ο "διδάσκαλος της Ορθοδοξίας" κατά τον Κλήμη Αχρίδος, τιμήθηκε και τιμάται από το ορθόδοξο πλήρωμα κάθε λαού και σε κάθε εποχή.
Στις εικόνες του εικονίζεται συνήθως καβαλλάρης, να λογχίζει τον Λυαίο. Τα τίμια λείψανα του, παρμένα από τους νορμανδούς στην Δύση, ανακαλύφθηκαν από την αρχαιολόγο κ. Μ.Θεοχάρη, σε μια μικρή πόλη της Ιταλίας και επιστράφηκαν από τους παπικούς στον μακαριστό μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Παντελεήμονα τον Β’ . Αρχικά αποδόθηκε η τιμία κάρα τον οκτώβριο του 1978, και την άνοιξη του 1980, το υπόλοιπο τίμιο λείψανο.
Τα τίμια λείψανα πλέον φυλάσσονται σε αργυρή λάρνακα, στον γνωστό ναό του Αγίου στην Θεσσαλονίκη. και τις ημέρες τις εορτής του, τίθενται σε προσκύνηση των χιλιάδων πιστών, από ολόκληρη την ελλάδα και άλλες ορθόδοξες χώρες. Πριν 2-3 χρόνια τύχαμε ρουμάνους ορθοδόξους που μπροστά στο κιβούριο του αγίου ψάλλανε παράκληση, στα ρουμανικά βέβαια Σταθήκαμε, εγώ και η cummu-λίνα και παρακολουθήσαμε . Δεν καταλάβαμε τίποτε. Η αίσθηση όμως ότι παίρναμε μέρος σε μια ακολουθία που τελείτο από ορθόδοξο ιερέα, κάλυψε πλήρως την έλλειψη αυτή.
Όσοι μπορείτε, επισκφθείτε τον ναό του Αγίου Δημητρίου, για να νοιώσετε και την ευωδἰα από το μύρο. Βλέπετε, από τότε που επέστρεψε ο άγιος στην πόλη του, και όταν ανοίγουν την λάρνακα για προσκύνηση, η ευωδία του μύρου καλύπτει τον ναό. Ευωδιάζει ακόμη και στα βαμβακάκια που παίρνουν ως ευλογία οι πιστοί. Είναι η χαρά του Αγίου για την επιστροφή του, είναι η απόδειξη του, πως είναι ανάμεσα μας ζωντανός.

Το απολυτίκιο του αγίου: «Μέγαν εὔρατο, ἐν τοῖς κινδύνοις, σέ ὑπέρμαχον, ἡ οἰκουμένη, Ἀθλοφόρε τά ἔθνη τροπούμενον. Ὡς οὔν Λυαίου καθειλες τήν ἔπαρσιν, ἐν τῷ σταδίω θαρρύνας τόν Νέστορα, οὕτως Ἅγιε Μεγαλομάρτυς Δημήτριε, Χριστόν τόν Θεόν ἱκέτευε, δωρήσασθαι ἠμίν τό μέγα ἔλεος» ΄

Η εορτή του αγίου Δημητρίου, είναι συνυφασμένη και με την απελευθέρωση της πόλης στις 26 Οκτωβρίου 1912, από τους οθωμανούς, ως τό τέλος του Α΄Βαλκανικού Πολέμου, μετά από την σύλληψη της τότε πραγματικότητας από τον Ελευθέριο Βενιζέλο, ο οποίος διέταξε τον αρχιστράτηγο Κωνσταντίνο, να αλλάξει την κατεύθυνση της πορείας του στρατού από το Μοναστήρι πρός την Θεσσαλονίκη. Ετσι ο στρατός πρόλαβε τον όγκο του Βουλγαρικού Στρατού, ο οποίος επίσης κατευθυνόταν πρός την Θεσσαλονίκη.

Βοηθείστε να τους βρούμε. Ισως τους το χρωστάμε!

Βλέποντας επί χρόνια τώρα τις παρακάτω φωτογραφίες στα επετειακά αφιερώμτα, με γεννήθηκε η επιθυμία να μάθω ποιοί είναι τέλος πάντων αυτοί οι άνθρωποι. Από που είναι και πως τους λένε. Σε ποιές μονάδες υπηρέτησαν, και σε ποιές μάχες πήρανε μέρος.

Παρακαλώ θερμά κάθε μπλόγκ να βοηθήσει το φτωχό-cummulus, να βρεθούν στοιχεία για αυτούς τους άγνωστους-γνωστούς μαχητές του '40.

Θα είναι μιά διαφορετική προσέγγιση στην φετινή επέτειο του ΟΧΙ

Παύλε, άξιε της πατρίδας!

"... Παρελθούσαν Τετάρτην, 13 τρέχοντος , ημετέρων ευρεθέντων εν χωρίω Στάτιστα και περί ώραν 5 μ.μ. ήρξατο πυρός κατά των ημετέρων. Ημέτεροι απήντησαν γενναίως, μετά δίωρον δε ανταλλαγήν πυροβολισμών, απεφάσισαν επιχειρήσωσιν έξοδον. Παύλος Μελάς ώρμησε πρώτος επί κεφαλής αυτών, οπότε σφαίρα τουρκική πλήξασα αυτόν κατά την οσφυακήν χώραν, ετραυμάτισε θανασίμως. Σύντροφοί του τον... εναπέθεσαν παρακειμένω οικίσκω, ένθα, μετά ημίσειαν ώραν, διαρκούσης πάντοτε συμπλοκής, εθνικός ήρως ησύχασε ..."

Ετσι ανακοινώθηκε αγαπητέ επισκέπτη ο θάνατος του Παύλου Μελά, του Ήρωα του Μακεδονικού Αγώνα. Ο θάνατος , τον βρήκε στα άγια μακεδονικά χώματα στην ηλικία των 34 ετών, αφήνοντας πίσω του την σύζυγο του Ναταλία , η οποία απεβίωσε το 1973 σε ηλικία 101 ετών, και τα δυό του παιδιά, τον Μιχαήλ (Μίκη) και την κόρη του Ζωή (Ζέζα). Από τα χαιδευτικά των παιδιών του ήτανε και το ψευδώνυμο του. Μίκης Ζέζας.

Ο θάνατος του Παύλου, συγκίνησε και συγκλόνισε τον ελληνισμό με αποτέλεσμα, τη δημιουργία ενός ιδαίτερου πλέον ενδιαφέροντος για τα τεκταινόμενα στην Μακεδονία, και τον Μακεδονικό αγώνα. Ο αγώνας αυτός άρχισε περί το 1870, όταν η Βουλγαρία στα πλαίσια του ΅πανσλαβισμού΅ζητούσε διέξοδο στο Αιγαίο, και στην προσπάθεια της αυτή προσπάθησε με μαχαίρι και σχοινί μέσω των κομιτατζήδων να περάσει στους ντόπιους πληθυσμούς την άποψη ότι κάθε σλαβόφωνος ήταν και ...Βούλγαρος.

Πίστευε έτσι η Βουλγαρία , ότι μια εκβουλγαροποίηση του ντόπιου πληθυσμού θα έφερνε στην αγκαλιά της ολόκληρη την Μακεδονία Οι βιαιότητες όμως των βουλγάρων κομιτατζήδων, ήταν το έναυσμα για την πλέον έντονη αντιπαράθεση με τις Βουλγάρικες συμμορίες και έτσι σηματοδοτήθηκε η τελική φάση του αγώνα στον οποίο στρατεύθηκε ο κρατικός μηχανισμός μέσω των προξενείων, ιδιαίτερα ο πρόξενος Κορομηλάς στην θεσσαλονίκη, η έδρα του οποίο ήταν το στρατηγείου του αγώνα, ο Στρατός, και φυσικά ο απλός πληθυσμός.

Και αυτός ο πληθυσμός , ήταν ο ....ξενοδόχος της υπόθεσης που δεν λογάριασαν καλά οι Βούλγαροι. Βλέπετε, ήταν οι εποχές που οι καρδιές μιλούσαν και όχι τα χείλη. Τα χείλη πλάνευαν. Αν δεν μιλούσε κάποιος ελληνικά, χαίρονταν οι Βούλγαροι. Είναι δεν είναι βούλγαρος, θα τον κάνουμε δικό μας, έλεγαν. Πρώτα με το καλό, με κουπόνι για τρόφιμα, με υποτροφίες για σπουδές. Αν δεν περνούσαν αυτά, έπιανε δουλειά το μαχαίρι και η κρεμάλα . Άμπε μωρέ μπουγκάρσκι! Οι καρδιές είναι αυτές που ξέρουν, και αυτές λαλούν μυστικά και καρδιακά, την Συνείδηση. Γι΄αυτό την πατήσατε!

Ο Παύλος γεννήθηκε το 1870 στη Μασσαλία. Ο πατέρας του ήταν Ηπειρώτης, η μάνα του Κεφαλονίτισσα.Το 1886 σε ηλικία 16 ετών εισάγεται στην Σχολή Ευελπίδων, και το 1892 παντρεύεται την μακεδόνισσα Ναταλία, κόρη του Στέφανου Δραγούμη. Η Ιστορία αρχίζει και πλέκει τα περίεργα υφαντά της. Τον Φεβρουάριο 1904 έρχεται για πρώτη φορά στην Μακεδονία για αναγνώριση, υπό τον μανδύα του ζωεμπὀρου. Αρχικά απογητεύεται Γρήγορα όμως αναθαρεί και με έντονα αγωνιστική πλέον διάθεση, ξαναπερνά στην Μακεδονία ως Μίκης Ζέζας και αρχίζει τον ένοπλο αγώνα, συνεργαζόμενος με τον άλλον γίγαντα , τον υπέροχο έλληνα , μητροπολίτη Καστοριάς Γερμανό (Καραβαγγέλη).

Η τρίτη φορά που μπήκε στην Μακεδονία, τον Αύγουστο του 1904 ήταν η τελευταία.
Μια μακεδόνισσα, η γυναίκα του Ναταλία, τον χάρισε για πάντα, σ΄αυτήν, την ίδια την Μακεδονία, έτσι όπως προέβλεπε το περίεργο υφαντό της Ιστορίας

Όπως λέει το τηλεγράφημα που παραθέσαμε παραπάνω, ο θάνατος του Παύλου Μελά επισυνέβει στο χωριό Στάτιστα, σημερινό Μελά, στις 13 Οκτωβρίου 1904, σε μια συμπλοκή με τουρκικό στρατιωτικό απόσμασμα. Λεπτομέρειες μπορείτε να δείτε στο 10λεπτο εξαιρετικό βιντεάκι (σας το συνιστώ εντόνως παρακλητικά…) της τηλεοπτικής εκπομπής ΅η μηχανή του χρόνου΅ που παραθέτουμε παρακάτω.

Το κεφάλι του ήρωα αποκόπηκε αρχικά, ενταφιάστηκε σ΄ένα ξωκλήσσι, και αργότερα ξανατάφηκε μαζί με το υπόλοιπο σώμα του στην Καστοριά. Στον ίδιο τάφο εναποτέθηκε και η σορός της αγαπημένη του συζύγου το 1973. Ο Παύλος, ξανασμίγει έτσι με την αγαπημένη του Ναταλία, εξήντα εννέα χρόνια μετά τον θάνατο του, μέσα στους κόλπους της άλλης μεγάλης του αγαπημένης. Της Μακεδονίας.

Αιωνία σου η μνήμα αθάνατε Παύλε! Αξιε της πατρίδας!

Δείτε σχετικά:
1) Το βίντεο που αναφέραμε παραπάνω με τα γεγονότα του θανάτου.

http://www.youtube.com/watch?v=bFgcnwXed9o

2) Βιντεάκι από την ίδια εκπομπή, για τον μητροπολίτη Γερμανό Καραβαγγέλη http://www.youtube.com/watch?v=EY7lrjR5hgk&feature=PlayList&p=ACFC7424E26E1170&playnext=1&playnext_from=PL&index=13

3) "Απορώ Μακεδονία" τραγούδι από τις γυναίκες του Βώλακα Δράμας

http://www.youtube.com/watch?v=H2tV2SvNl54

Πρίν εγκαταλείψετε αγαπητοί επισκέπτες την ανάρτηση μας, σας προτείνουμε ν΄ακούσετε δυό μουσικές συνθέσεις με θέμα τον Παύλο. Και οι δύο, εκτελούνται με μπάντες από χάλκινα.

Η μία σύνθεση είναι του Σέρκου από την Γουμένισσα

http://www.youtube.com/watch?v=a98rxpemfKM

και η άλλη των αδελφών Βαλκάνη και Φ. Φωρίδη από την Φλώρινα.

http://www.youtube.com/watch?v=pxD8brs1wwE

Ευχαριστώ όσους έκαναν τα βιντεάκια αυτά, και τα κυκλοφόρησαν στο youtube. Μπράβο τους!

Κόκκινος Συναγερμός για το Σκοπιανό!!!

Με πολύ ανησυχία, σε βαθμό ΅κόκκινου συναγερμού΅ παρατηρούμε τις πρώτες κινήσεις της κυβέρνησης Παπανδρέου στο σκοπιανό ζήτημα, που προέρχονται, από την κατάργηση του υπουργείου Μακεδονίας-Θράκης, αλλά και την πρόταση υπουργοποίησης στελέχους από το κόμμα των Οικολόγων-Πρασίνων.(Ο-Π)
Ναι, και οι δύο κινήσεις, αγγίζουν το συγκεκριμμένο πρόβλημα, και μάλιστα συνδυάζονται σατανικά μεταξύ τους.
Πρώτον.
Η κατάργηση του Υ.ΜΑ.Θ με την υποβάθμιση του σε κάποια γενική γραμματεία, δίνει ένα σαφές σημειολογικό στίγμα, αντίθετο από αυτό που έδωσε η μετονομασία, του (τότε) υπουργείου Βορείου Ελλάδος, σε Μακεδονίας Θράκης από τον Ανδρέα Παπανδρέου. Εξ άλλου, ο χαιρετισμός της απόφασης αυτής από τους Ο-Π λέει από μόνη της πολλά.
Δεύτερον.
Η πρόταση ν΄αναλάβουν υπουργικά καθήκοντα οι Οικολόγοι, δίνει ένα άλλο σημειολογικό στίγμα για το σκοπιανό.
Ο κ. Παπανδρέου σαφώς και γνωρίζει ότι οι Ο-Π είναι φιλοσκοπιανό κόμμα, που υποστηρίζει την ύπαρξη ΅μακεδονικής εθνότητας΄΅, και την ύπαρξη ΅μακεδονικής μειονότητας΅ στην ελλάδα . Γνωρίζει ακόμη ότι είναι το κόμμα που υποστηρίχθηκε
από την μετωπική οργάνωση των βουλγαρο-σκοπιανών, το ΅ουράνιο τόξο΅ στις εκλογές. Γιατί λοιπόν έκανε αυτήν την πρόταση; Μήπως γιατί δεν μπορεί να τα
΅βγάλει πέρα΅ στις ΅πράσινες πολιτικές ΅ του και θέλει συμπαράσταση από τους ΅επαγγελματίες του είδους΅; Φθηνό μου ακούγεται. Μήπως θέλει ευρύτερη συμπαράσταση; Πιο φθηνό μου φαίνεται. Τι θέλει να πετύχει λοιπόν; Θα πρέπει να μας απαντήσει ο ίδιος, αν και οι κινήσεις του βοούν

Εμείς θα σημειώσουμε μόνο το εξής.
Η ύπαρξη στελέχους των Π/Ο σε υπουργείο θα δώσει στο κόμμα αυτό πλήρη, ανέξοδη και αναπάντεχη (;) προβολή στις εν γένει απόψεις τους μέσα στις οποίες είναι και ότι τα Σκόπια δικαιούνται να ονομάζονται ΅Δημοκρατία της Μακεδονία΅ και ότι πρέπει ν΄αναγνωρισθεί ΅μακεδονική μειονότητα΅
Έτσι λοιπόν, οι σκοπιανοί θα έχουν τον άνθρωπο τους στην ελληνική κυβέρνηση και βουλή, όπως ακριβώς έχουν στην ευρωβουλή τον κ. Τρεμμόπουλο, που καθόλου συμπτωματικά ανήκει και αυτός στους Ο-Π. Το γεγονός δε, ότι οι Ο-Π αρνήθηκαν την πρόταση υπουργοποίησες δεν λέει τίποτε. Την επόμενη φορά θα την δεχθούν, κάτω από δήθεν ΅προγραμματικές συγκλίσεις΅ και λοιπές μπούρδες. Στο μεταξύ, πρώτοι-πρώτοι φιγουράρουν στα κανάλια και στα ΅παράθυρα΅ γινόμενοι όλο και περισσότερο οικeίοι αυτοί και οι αντεθνικές απόψεις τους στον μέσο τηλεθεατή.

Ολοι γνωρίζουμε, άσχετα αν δεν το παραδεχόμαστε, ότι ο Καραμανλής ενόχλησε με το βέτο στο Βουκουρέστι για το σκοπιανό. Δεν γνωρίζω πότε άλλοτε, οι αμερικανοί συνάντησαν τέτοια σθεναρή αντίδραση/αντίσταση σε σύνοδο του ΝΑΤΟ, που να τους προκάλεσε τέτοιο εκνευρισμό, η οποία επέφερε ανωμαλία στις σχέσεις Καραμανλή (Ελλάδος) και ΗΠΑ. Με κάνει όμως φοβερή εντύπωση, η ταχύτητα με την οποία επιδιώκεται, δια του κ. Παπανδρέου, η ΅ομαλοποίηση΅ αυτής της κατάστασης στο συγκεκριμμένο ζήτημα, και μάλιστα με κινήσεις ΅χαμηλής πολιτικής΅
Ο κ. Παπανδρέου. αρχή-αρχή, μέσα στην μέθη της εκλογικής νίκης για τους μεν, και την θλίψη της εκλογικής ήττας για τους δε, προώθησε ήδη με δύο κινήσεις, πολιτικές που δείχνουν μια υποχωρητική στάση στο σκοπιανό.

Να λοιπόν, που δύο, φαινομενικά ανεξάρτητα γεγονότα, έχουν στενή σημασία μεταξύ τους, και χτυπάνε έντονα το κόκκινο κουδούνι του συναγερμού για το σκοπιανό ζήτημα.
Ο κύβος ερίφθη. Τα λεγόμενο ΅πατριωτικό ΠΑΣΟΚ΅ υπάρχει;
Ο κόκκινος συναγερμός ηχεί έντονα........

YΓ . Θέλω να πιστεύω ότι η ιστορική εφημερίδα ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ (δείτε εδώ) δεν θ΄αντιμετωπίσει στο άμεσο μέλλον ΅οικονομικά προβλήματα΅ και κριθεί ασύμφορη η κυκλοφορία της