Πολυμαγείρεμα θαλασσινών. Περάστε για μεζεδάκι!

Το πολυ-μαγείρεμα έγινε μόλις την ....σαρακοστή, αλλά να ...άργησε να γίνει λίγο το βιντεάκι. Τέλος πάντων, σαρακοστή θα ξανάρθει. Απολαύστε λοιπόν ένα ουζάκι ...

Μελισσοχώρι. Εδρα του Γ.Στρατηγείου στις μάχες Κιλκίς-Λαχανά

Σε συνέχεια με την προηγούμενη ανάρτηση μας, ανεβάζουμε τις φωτογραφίες που βλέπετε και που έχουν να κάνουν με το Μελισσοχώρι. Στο χωριό αυτό που απέχει από την Θεσσαλονίκη περίπου 15-20 λεπτά (μόνο), είχε εγκαταστήσει ο διάδοχος Κωνσταντίνος, την έδρα του Γενικού Στρατηγείου, για την διεξαγωγή των μαχών Κιλκίς-Λαχανά. Το κτήριο, που μέχρι πρίν από 5-6 χρόνια υπήρχε, (πιστεύω ότι υπάρχει και σήμερα) φαίνεται στην φωτογραφία σε καλή κατάσταση, και όπως με είχαν πεί κάποιοι παππούδες, όταν ρώτησα σχετικά, ανήκει σε ιδιώτες. Είναι το κτήριο στο οποίο έχει σκαρφαλώσει ο κισσός. Σε άλλη φωτογραφία φαίνεται η σχετική αναθηματική πλάκα. Επίσης δείχνουμε το μνημείο των κατοίκων της Μπάλτζας (=Μελισσοχώρι), που έπεσαν στην διάρκεια των μαχών, αλλά και το μνημείο πρός τιμήν του ταγματάρχου Αντωνίου Κουτηφάρη ΅εκ Σταυροπηγίου Λακεδαίμονος΅ ο οποίος ξεψύχησε σ΄εκείνο το σημείο, αφού ενημέρωσε τον Κωνσταντίνο σχετικά με την προέλαση του στρατού.

Αν ποτέ κινηθείτε από την Θεσσαλονίκη πρός το Κιλκίς ή τις Σέρρες, με μιά μικρή παράκαμψη μπορείτε να επισκεφθείτε το συμπαθητικό αυτό χωριό. Οι παππούδες που θα πίνουν το καφεδάκι τους στην πλατεία, ξέρουν τα γεγονότα από τους πατεράδες τους, και αν τους ρωτήσετε, θα σας πούνε γεγονότα για την εποχή με αρκετή αμεσότητα.
Πάντως να σημειώσουμε ότι, μέχρι τώρα στα κανάλια, κρατικά και ιδιωτικά, ούτε σ΄αυτήν την ΕΤ3, είδαμε ποτέ εικόνες απ΄ αυτό το χωριό, και το στρατηγείο. Ετσι είναι όμως τα πράγματα, όταν η ιστορία υποτάσσεται στην πολιτική.

Αλλόκοτες Μορφές στον Κάμπο

       Κάθε Ιούνιο, προς τα τέλη του μήνα, ένα περίεργο, εξωπραγματικό γεγονός συμβαίνει στον κάμπο του Κιλκίς. Ένα απόγευμα, όταν ο ήλιος κουρασμένος αρχίζει και παίρνει την κατηφοριά του, όποιος βρίσκεται στον κάμπο και κοιτάξει προς τον νότιο ουρανό, θα δεί να σχηματίζονται αργά και σταθερά τέσσερις Μορφές. Δυσδιάκριτες στην αρχή, εμφανέστερες λίγο αργότερα, πλήρως ορατές πάντως πρίν βασιλέψει για τα καλά ο ήλιος.

       Είναι ένας ηλικιωμένος άνδρας, με χαραγμένα τα χαρακτηριστικά του από τα χρόνια, μια ηλικιωμένη γυναίκα, σκαμμένη και αυτή από τον χρόνο, τυλιγμένη σφιχτά μ΄ένα μαύρο μαντήλι, μια νεαρότερη γυναίκα με ξέμπλεκα μαλλιά, και δύο μικρά παιδιά, ένα αγόρι κοντά κουρεμένο, και ένα κοριτσάκι μελαχροινό, με μαλλιά μέχρι τους ώμους.

      Οἱ πέντε αὐτές Μορφές  κοιτάνε επίμονα – σαν να ζητάνε κάτι – προς τα σταροχώραφα του Κιλκίς. Δεν μιλάνε, τα στόματα τους είναι σφραγιστά. Μόνο κοιτάνε, και όταν χάνεται ο ήλιος, χάνονται και αὐτές.

      Την δεύτερη μέρα, οι Μορφές φαίνονται ολοκάθαρα από το πρωί, και δεν ξεθωρίζουν ούτε καν τις ώρες που ό ήλιος βάζει όλη του την δύναμη για να πυρώσει την γή. Από τ΄απόγευμα όμως, όταν ο ήλιος ξαναπαίρνει την κατηφοριά του, τότε τις αέρινες αυτές Μορφές, ακούγεται να τις συνοδεύει και ένας ήχος. Τι είναι; Είναι θρήνος, τραγούδι, ξόδι, κανείς δεν μπορεί να καταλάβει καθαρά. Πάντως είναι και αυτός ο ήχος κάτι αλλόκοτο, όπως αλλόκοτο είναι να το βλέπεις Μορφές στον ουρανό.

      Σαν παίρνει το σούρουπο, οι Μορφές παίρνουν κίνηση, χείλη του κουνιούνται τα μάτια τους δακρύζουν και ο αλλόκοτος ήχος γίνεται η φωνή τους, και παραδόξως ακούγονται να μιλάνε – σε ποιους άραγε – και η φωνή τους αγκαλιάζει όλον τον κάμπο και τρυπώνει στο παραμικρό νεροφάγωμα και νερολακιά

        - Στείλαμε τα παιδιά μας, τους άνδρες μας, τους πατεράδες μας, για σένα Μακεδονία. Τους κράτησες εδώ, στα χώματα σου. Κλαίμε και πονάμε από μέσα μας. Δεν το δείχνουμε, γιατί είμαστε από την Λακωνία, τον Μωριά, την Κρήτη, την Ρούμελη και την Κύπρο. Και ό,τι είναι αυτά τα μέρη για μας, είσαι και συ Μακεδονία.

       Μετά, οι Μορφές ξαναμένουν ακίνητες, ο αλλόκοτος ήχος χάνεται, η νύχτα απλώνεται, και κάποιοι Νεκροί, σηκώνονται απ΄τά χώματα και ανεβαίνουν αργά ν΄ανταμώσουν τις Μορφές.

       Την τρίτη ημέρα το πρωί, σαν αύριο 21 Ιουνίου, οι Μορφές με πιο επίμονο και σκληρό βλέμμα είναι από το χάραμα  στον ουρανό, και περιμένουν…

      Από μακρυά αρχίζει και φαίνεται ένα πλήθος. Κοντεύει, και φαίνεται μια κοπέλλα - είναι η ίδια η Μακεδονία - σαν βασίλισσα, να προηγείται μιας παράξενης στρατιάς ανδρών, που κάποιοι απ΄αυτούς βαδίζουν τιμητικά δεξιά και αριστερά της, και οι υπόλοιποι σε φάλαγγα κατ΄ άνδρα την ακολουθούν. Οι άνδρες είναι ντυμένοι με στρατιωτικές στολές, και όλοι, μα όλοι είναι ματωμένοι, ενώ μερικοί είναι αποκρουστικοί. Σ άλλον λείπει ένα πόδι, σ΄αλλον τα δυό χέρια, αλλουνού το στήθος είναι ορθάνοιχτο…….

       Η πομπή μαζεύεται στο Μνημείο των Νεκρών, το δικό τους Μνημείο, με τις Μορφές να στέκονται από πάνω, αόρατοι όλοι τους από τα πλήθη των ανθρώπων που συγκεντρώθηκαν και αυτοί γύρω από το μνημείο των Νεκρών. Ηρώο το λένε.΄Ολοι μαζί, θα δοξάσουν και θα στεφανώσουν τους Νεκρούς . 

     Η δοξολογία τελείωσε, τα θυμιάματα σκόρπισαν τις ευωδίες τους στον πρωινό αέρα, το Μνημείο γέμισε δάφνες δοξαστικές. Τα πλήθη των ανθρώπων κάποια στιγμή έφυγαν.

      Στο Μνημείο μείναν οι Μορφές, οι Νεκροί και η Μακεδονία.

     Κοιτάχτηκαν βουβά, σιωπηλά, χωρίς δάκρυα, αγκαλιάστηκαν, φιλήθηκαν και χωρίστηκαν. Η πομπή ξαναγύρισε προς τα πίσω, με την Μακεδονία πρώτη-πρώτη, την τιμητική συνοδεία δεξιά κι΄αριστερά, και τους υπόλοιπους Νεκρούς σε φάλαγγα κατ΄ άνδρα.

     Οι Μορφές, με γαληνεμένο μάτι πιά ξεπροβόδισαν τους Νεκρούς τους, και με αναπαυμένες τις ψυχές τους, για το ότι δεν ξεχάστηκαν τα παιδιά τους, οι άνδρες τους και οι πατεράδες τους, αρχισαν σιγά-σιγά να διαλύονται στον ουρανό, για να ξανάρθουν πάλι, μετά από ένα χρόνο.

     Να ηχήσουν οι μακεδονικοί ζουρνάδες και να χτυπήσουν τα νταούλια.  Να στηθούν χοροί παντού, χοροί δοξαστικοί σε πόλεις και χωριά, για τους Νεκρούς του Κιλκίς-Λαχανά.

      Ἀθάνατοι! 
 

Φωτό: Το σημείο στο στρατηγείο στο Μελισσοχώρι όπου ο ταγματάρχης Κουτηφάρης έπεσε νεκρός, αφού ανήγγειλε στον Κωνσταντίνο την προέλαση του στρατού (κάντε κλίκ για να διαβάσετε)

Αφανείς Γηγενείς Μακεδονομάχοι.

Την αγάπη μας για την Μακεδονία, δεν μπορούμε αλλά και ούτε θέλουμε -πως θα μπορούσε να γίνει άραγε-να την κρύψουμε. Για τον λόγο αυτό, παρουσιάζουμε με πολύ χαρά και συγκίνηση την εξαιρετική έκδοση της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ, με τίτλο, ΑΦΑΝΕΙΣ ΓΗΓΕΝΕΙΣ ΜΑΚΕΔΟΝΟΜΑΧΟΙ. Στο βιβλίο αναφέρονται ονομαστικά, στοιχεία για 3.500 ντόπιους Μακεδονομάχους των χρόνων 1903-1913. Στην διάταξη του βιβλίου, τα ονόματα είναι κατανεμημένα κατά νομούς, κωμοπόλεις και χωριά. Το εξώφυλλο διακοσμεί πορτραἰτο του θρυλικού καπετάν-Κώττα από την Ρούλια της Φλώρινας, μιάς φυσιογνωμίας από τις πλέον εμβληματικές του Μακεδονικού Αγώνα. Από τον πρόλογο της εκδόσεως διαβάζουμε:

"Οσα χιλιάδες ονόματα γηγενών αφανών Μακεδόνων μαρτύρων και ηρώων ανέσυρε η Εταιρεία από την λήθη και επαναφέρει στό φώς, δεν εξαντλούν ασφαλώς το Συναξάρι των γηγενών αφανών Μακεδόνων μαρτύρων και ηρώων κατά την δραματική όσο και κομβική δεκαετία 1903-1913. Απομένουν ακόμη πολλοί αφανείς. Είναι, όμως, ο πρώτος φόρος τιμής και ευγνωμοσύνης. Επί πλέον είναι η Αλήθεια.
Αυτοί είναι η βαρύτιμη κληρονομιά μας, οι άγιοι κεκοιμημένοι μας, οι αλάνθαστοι οδηγοί μας. Τους ανήκει η τιμή και η δόξα. Μόνον τα ζωντανά Εθνη ευγνωμονούν εσαεί τούς νεκρούς τους και τηρούν άγρυπνη την μνήμη τους. Η εκπλήρωση τούτου του χρέους δικαιώνει τα Έθνη, τα ολοκληρώνει και τα στερεώνει. Τα συνέχει και τα εμπνέει. Τα οδηγεί.
Με τούτο εδώ το αγιοκέρι, αναμμένο στην μνήμη τους εσαεί, θα αγαλλιασθούν οι ψυχές των κεκοιμημένων μας που οι ιερές σκιές τους εξακολουθούν να φρουρούν την γενέθλια γη μας"

Δεν νομίζω αγαπητοί επισκέπτες αυτού του φτωχού μπλόγκ, να χρειάζεται κάτι περισσότερο για να αποκτηθεί από όλους, αυτό το βιβλίο.
Να σημειώσουμε μόνο, ότι συμφωνα με την Ε.Μ.Σ, θα υπάρξει και δεύτερη έκδοση, γι αυτό όσοι μπορούν να συνδράμουν με περισσότερα στοιχεία ας το κάνουν.
Θα πρότεινα επίσης, να ρίξετε μια ματιά στο νέο σκοπιανό "κατόρθωμα" με το διαφημιστικό τους βίντεοκλιπ, αλλά και σε μια σημαντική ανάρτηση από το Greek American News Agency

Χρειάζονται λόγια; Καρδιά που ν΄αγαπά χρειάζεται!

Δεν μπορώ να κάνω αλλοιώς. Μου το ζητάνε οι Φωνές....

Η Παναγία Καλαμού στην Ξάνθη

Η Ξάνθη, από βόρεια καλύπτεται από δασωμένα υψώματα, στα οποία βρίσκονται δύο μοναστήρια, αφιερωμένα στην Παναγία. Τό ανδρικό της Παναγίας της Αρχαγγελιώτισσας, και το γυναικείο της Παναγίας της Καλαμούς. Στο βιντεάκι που ακολουθεί, παρουσιάζουμε ένα μικρό οδοιπορικό στην Παναγία την Καλαμού. Στο μοναστήρι μπορεί κανείς να πάει με τα πόδια, κάνοντας μιά εξαιρετική βολτίτσα μέσα στο δάσος. Η διάρκεια της πορείας για να πάει κανείς με τα πόδια είναι περίπου 50 λεπτά, και κάτι λιγότερο για να επιστρέψει. Τα αυτοκίνητα είναι ελάχιστα στον δρόμο, περισσότεροι είναι οι περιπατητές, και αν κανείς την επσιτροφή του την υπολογίσει αργά το απόγευμα τότε που σουρουπώνει, το περιβάλλον γίνεται μαγευτικό

Στο post, έγινε αναβάθμιση.